Wednesday, December 11, 2013

என் சரித்திரம் - உ.வே.சா வுடன் ஒரு உலா - 59

சில மாதங்கள் சூரிய மூலையில் இருந்து பிரசங்கங்களையும் பாடங்களையும் நடத்திக் கொண்டிருந்தார் உ.வே.சா. அங்கிருக்கும் போது தனது நிலையை விவரித்து ஆசிரியருக்கு கடிதம் எழுதுகின்றார். பின்னர் சூரிய மூலையில் ஓரளவு பணிகள் முடிந்து பொருளும் கிடைத்து அப்போதைய கடன் சுமையையும் அடைத்து விட்டு செங்கணம் புறப்படுவதற்கு முன்னரும் ஆசிரியருக்கு மீண்டும் தன் நிலையை விவரித்துக் கடிதம் எழுதுகின்றார். அவர் மனம் முழுக்க அப்போது ஆசிரியர் என்ன பாடம் நடத்திக் கொண்டிருப்பார்? என்ன நூலை இயற்றிக் கொண்டிருப்பார்? நாம் இங்கே என்ன செய்து கொண்டிருக்கின்றோம் என்ற தவிப்பு கலந்த நிலை.

தாம் கல்வி மேல் ஆசை இழந்து பொருள் நாட்டம் கொண்டு சென்று விட்டோமோ என ஆசிரியர் நினைத்து விடுவாரோ என்ற சஞ்சலமும் அவர் மனதில் வந்து அமர்ந்து கொண்டது. அதுவரை ஆசிரியருக்கு இவர் எழுதிய கடிதங்களுக்கு ஆசிரியரிடமிருந்து பதிலேதும் வரவும் இல்லை. தன் மேல் ஆசிரியருக்கு அன்பு குறைந்திருக்குமோ? இனி தாம் அவரிடம் பாடல் கேட்கவே செல்லமாட்டோம் என ஆசிரியர் நின்னைத்து விட்டாரோ?  என்ற அச்சமும் மனதில் வியாபித்திருந்தது. ஆரம்ப காலத்தில் தாம் மாணவராகச் சேர தன் தந்தையுடன் சென்ற சமயத்தில் .. 'பலரும் வந்து சேர்கின்றார்கள். ஆனால் இறுதி வரை இருப்பதில்லை' என மன வறுத்ததோடு கூறிய ஆசிரியரின் சொற்களும் காதில் வந்து ஒலித்து அவரை இம்சை செய்து கொண்டிருந்தன.

நம் மனம் தான் விசித்திரமான ஒன்றாயிற்றே. பல நேரங்களில் நம் மனமே நமக்கு எதிரியாகிப் போய்விடுவதுண்டு. ஆறுதல் கூற வேண்டிய நம் மனம் அச்சத்தால் நடுங்கி சந்தேகத்தால் குழம்பி வாடி நம்மை நிலை குலைய செய்து விடும் தன்மை படைத்தது. பயம் வந்தால் சிறிய விஷயம் கூட் பூதாகாரமாகி நம் கண்களுக்கும் மனதிற்கும் அவ்விஷயம் காட்சியளிக்கும். இப்படி இருக்குமோ .. அப்படி இருக்குமோ என சந்தேகமும் சஞ்சலமும் வந்து நம்மை ஆட்டிப் படைக்கும். உண்மை நிலையை உணரும் வரை தவித்து தத்தளித்துப் போகும் மனதை ஆற்றுப் படுத்த யாரால் முடியும் ?

தன் மனதின் ஓட்டத்தை இப்படி வடிக்கின்றார் தன் சரிதத்தில்.

என்ன இருந்து என்ன! ஆசிரியர் அன்பு இல்லாத இடம் சொர்க்கலோகமாக இருந்தால்தான் என்ன? ஆசிரியர் பிரிவாகிய வெப்பம் அந்த இடத்தைப் பாலைவனமாக்கி விட்டது. நூற்றுக்கணக்கானவர்கள் அன்பு, வைத்துப் பழகினாலும் அந்த ஒருவர் இல்லாத குறையே பெரிதாக இருந்தது. எல்லோருக்கும் முன்னே உயர்ந்த ஸ்தானத்தில் இருந்து பிரசங்கம் செய்த போதிலும் என் ஆசிரியருக்குப் பின்னே ஏடும் எழுத்தாணியுமாக நின்று அவர் ஏவல் கேட்டு ஒழுகுவதில் இருந்த இன்பத்தைக் காட்டிலும் அது பெரிதாகத் தோற்றவில்லை.

இந்த எண்ணம் வந்துவிட்ட பிறகு செங்கணத்தில் இருக்க முடியாத நிலை உ.வே.சாவிற்கு. தன் தந்தையிடம் தன் மன நிலையைக் கூறினால் அதற்கு ஏற்ற வகை பதிலோ  தந்தையிடமிருந்து கிடைக்கவில்லை. ஆனாலும் தன் முடிவில் மாற்றம் செய்யாமல் ஆசிரியரைக் காணப் புறப்படுகின்றார் உ.வே.சா. அவரது அப்போதைய நிலையை விவரிக்கும் பகுதி அச்சமயத்தில் அவரது தவிப்பை வாசிப்போர் நன்கு உணரும் வகை செய்கின்றது.

என்றைக்குப் புறப்பட்டேன், எப்படி நடந்தேன் முதலியவைகளில் எதுவும் ஞாபகத்தில் இல்லை. ஆவேசம் வந்தவனைப் போல காரையில் புறப்பட்டவன் திருவாவடுதுறைக்குச் சென்று நின்றேன். திருவாவடுதுறை எல்லையை மிதித்தபோது தான் என் இயல்பான உணர்வு எனக்கு வந்தது.

இவரை 10 மாதங்கள் காணாதிருந்த திருவாவடுதுறை மடத்து அன்பர்களும் தம்பிரான்களும் இவரது உடல் நலத்தை விசாரிக்கின்றனர். இவருக்கோ பதில் சொல்ல மனமில்லை. ஆசிரியர் எங்கே எங்கே என்றே மனமும் கண்களும் கால்களும் ஓட தேடுகின்றார். மீனாட்சி சுந்தரம் பிள்ளையவர்கள் ஒரு வாரத்திற்கு முன்னர் தான் திரு அம்பர் புராணம் இயற்ற அத்தலத்திற்குச் சென்றார் என்ற செய்தி கிட்டுகின்றது. இது என்ன சோதனை என சற்றே மனம் சோர்கின்றார். ஆனால் தளரவில்லை. அங்கேயிருந்து அம்பரை நோக்கி புறப்பட்டு விடுகின்றார்.

அம்பர் திருவாவடுதுறைக்கு அருகிலேயே இருக்கும் ஒரு ஊர் என்றே நினைக்கின்றேன். காலையில் புறப்பட்டு மதியமே வந்து சேர்ந்து விடுகின்றார். பிள்ளையவரகளை வரவழைத்து ஆதரித்து அம்பர் புராணம் இயற்ற ஆதரித்த செல்வந்தர் வேலுப்பிள்ளை அவர்களைத் தற்செயலாக வழியில் சந்திக்க, பிள்ளையவர்கள் இருக்கும் இடம் பற்றி தெரிய வருகின்றது. சொர்க்கபுர மண்டபத்தில் பிள்ளை இருக்கின்றார் என தெரிந்ததும் அங்கே செல்கின்றார. அது வரை உணவும் உண்ணவில்லை. ஆசிரியரைப் பார்த்த பின்னர் எல்லாம் ஆகட்டும் என்ற எண்ணம். வேலுப்பிள்ளை ஆகாரத்திற்கு ஏற்பாடு செய்யச் சொல்ல அதில் ஆர்வம் காட்டாது தூங்கிக் கொண்டிருக்கும் ஆசிரியர் அருகில் செல்கின்றார் உ.வே.சா.

இப்போது நடக்கும் உரையாடல் ஒரு அன்பின் பிரதிபலிப்பு. இதனை உ.வே.சாவின் எழுத்துக்களாலேயே வாசிப்பதே அவர்கள் இருவரின் மனதின் ஓட்டத்தையும் அன்பின் ஆழத்தையும் வாசிப்போர் புரிந்து கொள்ள உதவும் என்பதால் அப்பகுதி இதோ.


அவருடைய குளிர்ந்த அன்புப் பார்வை என் மேல் விழுந்தது.

“சாமிநாதையரா?”

“ஆம்.”

அப்பால் சில நிமிஷங்கள் இருவரும் ஒன்றும் பேசவில்லை; பேச முடியவில்லை. கண்கள் பேசிக் கொண்டன. என் கண்களில் நீர்த்துளிகள் மிதந்து பார்வையை மறைத்தன.

“சௌக்கியமா?” என்று ஆசிரியர் கேட்டார்.

“சௌக்கியம்” என்றேன். நான் ஒரு குற்றவாளியைப் போலத் தீனமான குரலில் பதில் சொன்னேன்.

“போய் அதிக நாள் இருந்து விட்டீரே!” என்று ஆசிரியர் சொன்னார்.

அதற்கு நான் என்ன பதில் சொல்வேன்! குடும்பக் கஷ்டத்தால் அவ்வாறு செய்ய நேர்ந்ததென்றும், ஒவ்வொரு நாளும் அவரை நினைந்து நினைந்து வருந்தினேனென்றும் சொன்னேன்.

“இவர் இன்னும் சாப்பிடவில்லை” என்று காரியஸ்தர் இடையே தெரிவித்தார். நான் சாப்பிடவில்லையென்பது அப்போதுதான் எனக்கு ஞாபகம் வந்தது.

“சாப்பிடவில்லையா! முன்பே சொல்லக் கூடாதா? முதலிலே போய்ச் சாப்பிட்டு வாரும்” என்று ஆசிரியர் கட்டளையிட்டார். போய் விரைவில் போஜனத்தை முடித்துக் கொண்டு வந்தேன்.

பிறகு இருவரும் பேசிக் கொண்டே இருந்தோம். பத்து மாதங்களாக அடக்கி வைத்திருந்த அன்பு கரை புரண்டு பொங்கி வழிந்தது. என் உள்ளத்தே இருந்த பசி ஒருவாறு அடங்கியது. ஆசிரியர் கடன் தொல்லையிலிருந்து நீங்கவில்லை என்று நான் தெரிந்து கொண்டேன். அம்பர்ப் புராணம் அரங்கேற்ற வந்ததற்கு அங்கே பொருளுதவி பெறலாமென்ற எண்ணமே காரணம் என்று ஊகித்து உணர்ந்தேன்.

உறவுகளுக்கிடையே தான் ஆழ்ந்த அன்பைப் பகிர்ந்து கொள்ளவும் பரிமாறிக் கொள்ளவும் முடியும் என்ற நிலை கடந்து, கருத்து ஒருமித்து மனம் லயித்துப் போன  ஜீவன்களுக்கிடையே நடக்கும் அன்பின் சம்பாஷணையாகவே இப்பகுதி என் மனதின் உணர்வுகளுக்குத் தென்படுகின்றது.

தொடரும்

சுபா
குறிப்பு : அத்தியாயம் 60 லிருந்து குறிப்புக்கள் இப்பதிவில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன.

Sunday, December 8, 2013

Robert Langdon is back..! - Battle of Marciano 13

இன்று இன்ஃபெர்னோவில் குறிப்பிடப்படும் மேலும் ஒரு ஓவியத்தைப் பற்றி விவரிக்கலாம் என நினைக்கின்றேன்.

Battle of Marciano

ப்ளோரன்ஸில் பாலாஸியோ வெச்சியோவில் உள்ள The Hall of Five Hundred  பகுதிக்குள்ளே ஒளிந்து கொண்டே தடையங்களைத் தேடிக் கொண்டிருக்கும் ரோபெர்ட், சியென்னா இருவரும் இந்த ஓவியத்தைப் பார்ப்பது போல ஒரு பகுதி அமைத்து இந்த மார்சியானோ போர் பற்றிய தகவல்களை இணைத்திருக்கின்றார் ப்ரவுன்.

ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதியில் இருக்கும் அனைத்து ஓவியங்களுமே வஸாரியினுடையது. அதில் தனித்துவம் வாய்ந்த ஒன்றாக குறிப்பிட்டு தான் தேடிக் கொண்டு வந்த தகவல் ஒரு குறிப்பிட்ட ஓவியத்தில் இருப்பதாகச் சொல்லி சியன்னாவிடம் இந்த ஓவியத்தைக் காட்டுகின்றார். 35வது அத்தியாயத்தில் இது தொடர்பாக வாசிக்கலாம்.


courtesy: http://en.wikipedia.org/wiki/File:Scannagallo_Vasari.jpg

இத்தாலியின் டஸ்கனியில் 1554ல் நடைபெற்ற ஒரு போர்.  இப்போரில் சியென்னா அரசு ப்ளோரன்ஸ் அரசிடம் தோற்றது. இப்போரின் முடிவாக சியன்னா டஸ்கனியின் ஒரு பகுதியாகவே ஆனது. இன்று வரை அது தொடர்கின்றது.

கோஸிமோ மெடிஸி அப்போதைய பேரரசர் 5ம் சார்ல்ஸின் உதவியை நாடி இந்தப் போரில் ப்ளோரன்ஸ் அரசுக்குச் சாதகமாக உதவச் செய்து சியென்னாவை போரில் முறியடித்தார்.

இந்த ஓவியத்தில் குறிப்பாக ரோபெர்ட் தேடிக்கண்டுபிடிப்பது அந்த ஓவியத்தின் மேல் எழுதப்பட்டிருக்கும் லத்தின் எழுத்துக்கள் - Cerca Trova  என்பதே அது.

சியென்னா போர் வீரர்களின் கொடி பச்சை நிறமானது. அதில் இந்த லத்தீன் சொற்கள் பொறிக்கப்பட்டிருக்கும் வகையில் வஸாரி ஓவியத்தை உருவாக்கியிருக்கின்றார். Cerca Trova  என்ற சொல் டாண்டேயின் டிவைன் கோமிடியில் வருகின்ற ஒரு பயன்பாடு. இது மிஅக் நுணுக்கமாக சிறிய எழுத்தில் பொறிக்கப்பட்டிருக்கின்றது இவ்வோவியத்தில்.

சியென்னா படைகள்  தமது சுதந்திரத்திற்காகப் போராடுவதை வெளிப்படுத்தும் வண்ணமாக இது அமைக்கப்பட்டிருக்கின்றது. ஆனால் போரிலோ நடந்தது வேறு. சுதந்திரத்தைத் தேடுவதாகக் கொடியேந்தி போறிட்ட சியென்னா வீரர்கள் போரிலே தோல்வியைத் தழுவினர்.

கோஸிமோ மெடிஸி, தனது வெற்றியை வெளிப்படுத்தும் வகையில் வஸாரியைக் கொண்டு இந்த ஓவியத்தை உருவாக்கும் பணியை அளித்தார். அதில் தோற்றுப்போன சியென்னா படைகள் சுதந்திரம் வேண்டும் என ஏந்திய கொடிகளோடு உலவுவதைப் போல செய்வித்து அதனை கேலிக்குறியதாக ஆக்கும் வகையிலான நோக்கத்திலேயே செய்வித்தார்.

டான் ப்ரவுன் Cerca Trova வை நூலில் பயன்படுத்தியிருக்கும் வகை சுவாரஸியமானது. தோற்றுப்போனால் இறப்புதான் முடிவு. கதாநாயகன் ரோபெர்ட்டிற்கு இது தான் தோர்றுப்போனால் நடக்கும் என்னும் விஷயத்தை மறைமுகமாகச் சொல்லும் ஒரு சித்திரமாகவே இது நாவலில் காட்டப்பட்டிருக்கின்றது.

ஓவியப் பார்வை தொடரும்..

சுபா

Friday, November 15, 2013

Robert Langdon is back..- Dante! - 12

இன்ஃபெர்னோவில் வருகின்ற ஓவியங்களைப் பற்றியும் அவற்றை உருவாக்கிய கலைஞர்களைப் பற்றியும் பேசலாமே என்ற சிந்தனையில் சென்ற பதிவினை வெளியிட்டேன். இன்ஃபெர்னோ துப்பறியும் நாவலாக அமைந்த போதிலும் ரெனைஸான்ஸ் மற்றங்களில் தம்மை ஆழ ஈடுபடுத்திக் கொண்ட கலைஞர்களைப் பற்றியும் அவர்களின் படைப்புக்களைப் பற்றியும் நன்கு அறிமுகப்படுத்துகின்றது. இவ்வோவியங்களுக்கு மீண்டும் உயிர் வந்தது போல டான் ப்ரவுனின் விளக்கக் குறிப்புக்கள் அமைந்து விடுவதால் அவற்றை தேடிக் காணும் ஆர்வமும் அக்கால சூழலைப் பற்றி அறிந்து கொள்ளும் ஆர்வமும் என்னை தொற்றிக் கொண்டு விட்டன.  சென்ற பதிவில் நான் பதிந்திருந்த ஓவியத்தை நேரிலேயே ப்ளோரன்ஸ் டோமில் பார்த்திரிக்கின்றேன். டாண்டெ பற்றி அறியாது இந்த ஓவியத்தை பார்த்த போது இந்த ஓவியம் எந்த உணர்வுகளையும்  என்னுள் ஏற்படுத்தவில்லை. ஆனால் இப்போது இன்ஃபெர்னோ வாசித்து டாண்டெ பற்றி ஓரளவு அறிந்து இந்த ஓவியத்தைப் பார்க்கும் போது அக்காட்சி எனக்கு வேறு விதமாகத் தான் அமைகின்றது.

இந்த ஓவியத்தை நன்கு நுணுக்கமாக பார்த்து புரிந்து  கொள்ள விரும்புபவர்கள் இந்த வலைப்பக்கம் நிச்சயம் செல்ல வேண்டும். http://www.worldofdante.org/ The World of Dante  என்ற சிறப்பு பக்கம்  divine comedy யை அறிந்து கொள்ள விரும்புவோருக்கு சுருக்கமான விளக்கத்தை அளிப்பதாக இருக்கின்றது.  அதில் Maps & Charts  பகுதியில் நரகத்தின் படிகள் என விளக்கம் விசித்திரமாக அதே வேளே வியப்படைய வைக்கும் வகையில் நம் சிந்தனையை இட்டுச் செல்வதாக அமைந்திருக்கின்றது.

டான் ப்ரவுனின் இன்ஃபெர்னோ மீண்டும் டாண்டெயின் பெயருக்கு  ஒரு புத்துணர்ச்சியைக் கொடுத்திருக்கின்றது என்பதில் மறுப்பில்லை. Inferno Revealed என்ற தலைப்பில் ஒரு புதிய நூல் வெளிவந்திருக்கின்றது.   அது டான் ப்ரவுன் குறிப்பிடாமல் விட்ட டாண்டெ பற்றிய தகவ்ல்களை ஆராய்வதாக அமைந்திருப்பதை இதே பக்கத்தில் வாசித்து தெரிந்து கொண்டேன்.

இன்று மேலும் ஒரு ஓவியம். .. டாண்டெ!
ப்ளோரன்ஸ் டோமில் இருக்கும் அவரது ஒரு சித்திரம்


டாண்டெ!
போட்டிசெல்லி (Sandro Botticelli)  வரைந்த ஓவியம் இது. 

சுபா

Wednesday, November 13, 2013

என் சரித்திரம் - உ.வே.சா வுடன் ஒரு உலா - 58

திருப்பெருந்துறை புராணம் உருவாகிக் கொண்டிருந்த வேளையில் உடல் நலம் குன்றி உ.வே.சா அவர்கள் தமது சொந்த ஊரான உத்தமதானபுரத்திற்குச் சென்றார்கள் என்பதனையும் அறங்கேற்றத்தின் போதும் உடன் இருக்க முடியாத நிலையே அமைந்தது என்பதனையும் முந்தைய பதிவுகளில் குறிப்பிட்டிருந்தேன்.

திருப்பெருந்துறையில் தங்கியிருந்து பிள்ளையவர்கள் புராணத்தை இயற்றிக் கொண்டிருந்த வேளையில் தனக்கு உடல் நிலை மிகவும் மோசமான நிலையை அடையும் வரையிலும் செய்யுள்களை ஆசிரியர் சொல்லச் சொல்ல சுவடிகளில் எழுதி வந்தவர் உ.வே.சா தான். ஜுரம் அதிகமாகி உடல் வருத்தம் அதிகரித்து விட்ட வேளையில் தம்மால் ஆசிரியருக்கும் ஏனையோருக்கும் சிரமம் ஏற்பட்டு விடக்கூடாதே என்று உ.வே.சாவின் மனம் கலங்குகின்றது. மாணவரின் மனக்கலக்கம் ஆசிரியரையும் வாட்டுகின்றது. உ.வே.சா இந்த நிகழ்வை என் சரித்திரத்தில் இப்படிக் குறிப்பிடுகின்றார்.

இனி அங்கே இருந்தால் எல்லோருக்கும் அசௌகரிய மாயிருக்குமென்பதை உணர்ந்த நான் ஆசிரியரிடம், “என் ஊருக்குப் போய் மருந்து சாப்பிட்டுக் குணமானவுடன் திரும்பி வருகிறேன்” என்று சொன்னேன்.

அதைக் கேட்டவுடன் அவருக்குத் துக்கம் பொங்கியது. “பரமசிவம் நம்மை மிகவும் சோதனை செய்கிறார் நீர் சௌக்கியமாக இருக்கும்போது இங்கே இருந்து உதவி செய்கிறீர். இப்போது அசௌக்கியம் வந்ததென்று ஊருக்கு அனுப்புகிறோம். அசௌக்கியத்தை மாற்றுவதற்கு நம்மால் முடியவில்லை. உம்முடைய தாய் தந்தையர் என்ன நினைப்பார்களோ!” என்றார்.

ஆசிரியரிடம் திருப்பெருந்துறையில் விடைபெற்றுக் கொண்ட உ.வே.சா சில நாட்கள் பெற்றோருடன் தங்கியிருந்து உடல் நிலை சரியான பின்னர் உடனே பிள்ளையவர்களிடம் திரும்பவில்லை. குடும்ப சூழ்நிலை காரணமாக அவர் தொழில் புரிந்து பொருள் ஈட்ட வேண்டிய கட்டாயத்தில்  சில காலங்கள் புராணப் பிரசங்கம் செய்து பொருள் ஈட்ட முடிவு செய்தார். தம் தந்தையாருக்கு நன்கு அறிமுகமான செங்கணம் சென்று அங்கே  அறிந்தோர் உதவியுடன் சில காலம் புராணப்பிரசங்கம் செய்து பொருள் ஈட்டுவது குடும்ப சூழ் நிலையை சமாளிக்க உதவும்; அத்தோடு தமது திருமணத்திற்காக வாங்கிய கடனையும் தீர்த்தது போலாகும் என்று அவர் மனதில் சிந்தனை ஓடிக் கொண்டிருந்தது. கடமை ஒரு புறம் அழைத்தாலும் பொருளீட்டச் சென்று விட்டால் பிள்ளையவர்களிடம் கற்று வந்த கல்வியில் தடையேற்படுமே என்ற வருத்தமும் மனதை வாட்டாமல் இருக்கவில்லை.

நம்மில் பலருக்கும் வாழ்வில் கடந்து வந்த ஒரு அனுபவம் தான் இது. கல்வியைத் தடையின்றி தொடர்வதா? அல்லது குடும்பத்தின் பொருளாதார நிலையை கவனத்தில் கொண்டு குடும்ப பொறுப்பை எடுத்துக் கொண்டு அதனை நிறைவேற்றுவது உசிதமா? என்பது நம்மில் பலரை அவ்வப்போது வந்து தாக்கிச் செல்லும் கேள்விகளாகவே அமைந்து விடுகின்றன.  உ.வே.சாவும் இத்தகைய சூழ்நிலையில் மாட்டிக் கொண்டார். தமது அப்போதைய இந்த இக்கட்டான மன நிலையை அவர் இப்படி விவரிக்கின்றார்.

எல்லாம் உண்மைதான். ஆனால், என் தமிழ்க் கல்வி அதனோடு நின்றுவிட வேண்டியதுதானா? கிடைத்தற்கரிய பாக்கியமாகப் பிள்ளையவர்களுடைய அன்பையும் அவர் மூலமாகத் திருவாவடுதுறை யாதீனப் பழக்கத்தையும் பெற்ற பின் அவற்றை மறந்து ஊர் ஊராய் அலைந்து வாழ்வது நன்றா? இறைவன் இந்த நிலையிலே விட்டு விடுவானா?

தமிழ்ச்சேவையே தன் உயிர்மூச்சு என நினைக்கும் உ.வே.சாவை இறைவன் கைவிடுவாரா?

செங்கணம் சென்று அங்கே திருவிளையாடற்புராணத்தை பிரசங்கம் செய்வது என முடிவெடுத்து பெற்றோருடன் செங்கணம் புறப்படுகின்றார் உ.வே.சா. அத்திட்டம் அங்கே நிறைவேறவில்லையெனினும் செங்கணத்திலிருந்து புறப்பட்டு காரை எனும் ஊர் சென்று அங்கு திருவிளையாடற்புராணம் பிரசங்கம் செய்து வந்தார். காரை செல்லும் முன் செங்கணத்தில் இருக்கும் போது  தனக்கும் தன் தந்தையாருக்கும்  முன்னர் அறிமுகமான தமிழறிஞர்கள், பண்டிதர்கள் பெரியோர்கள் பலரை சந்திக்கும்படியாகின்றது. அவர்கள் எல்லோருமே இப்போது உ.வே.சா பிள்ளையவர்களின் மாணவர் என்பதை அறிந்திருந்தனர். முன்னர் அனுபவித்திராத வரவேற்பும், மதிப்பும், அன்பும், உபசரிப்பும் இப்போது மிக அதிகமாகவே கிடைக்கின்றது இவருக்கும் இவர்கள் குடும்பத்தினருக்கும். அடிப்படையிலேயே தமிழின் மேல் ஆராத பற்று கொண்டவர்கள் இம்மனிதர்கள். மீனாட்சி சுந்தரம் பிள்ளயவ்ர்களின் தமிழ்ப்புலமையும் பெருமையும் அறிந்து வியந்து போற்றி வருபவர்கள். அப்படிப்பட்ட இம்மனிதர்கள் அவரது மாணவர் ஒருவர், அதிலும் தங்கள் ஊரிலே நன்கு அறிமுகமான  ஒருவரின் குமாரன் தங்கள் ஊரிலே வந்து தங்கியிருக்கின்றார்  என்பதனை அறியும் போது அவருடன் உரையாடிய தருணங்களை இறைவன் தமக்களித்த நல்ல தருணங்களாகவே நினைத்து மகிழ்கின்றார்கள்.

நான் பிள்ளையவர்களிடம் பாடங்கேட்டவனென்பது எனக்கு ஒரு தனி மதிப்பை உண்டாக்கியது. பிள்ளையவர்களுடைய கல்விப் பெருமை, கவித்துவம் முதலியவற்றைப் பற்றி யாவரும் கதை கதையாகப் பேசினார்கள். அவரிடத்தில் தங்களுக்குத் தெரிந்த ஒருவர் மாணாக்கராக இருக்கிறாரென்பதில் அவர்கள் ஒரு திருப்தியையும் பெருமையையும் அடைந்தார்கள். ......

புக்ககம் போய் நல்ல பெயர் வாங்கிய ஒரு பெண் பிறந்த வீட்டுக்கு வந்தால் அங்குள்ளவர்கள் எவ்வளவு அன்போடும் பெருமையோடும் உபசரிப்பார்களோ அவ்வளவு உபசாரம் எனக்கு நடந்தது. நான் பிள்ளையவர்களுடைய பெருமையை எடுத்துச் சொல்லும்போதெல்லாம் திறந்தவாய் மூடாமல் அங்கேயுள்ளவர்கள் கேட்பார்கள். பிள்ளையவர்கள் இயற்றிய நூல்களிலிருந்து அரிய பாடல்களைச் சொல்லிப் பொருள் கூறும்போது என் ஆசிரியரது புலமையையும் நான் அவராற் பெற்ற பயனையும் உணர்ந்து உணர்ந்து ஆனந்தமடைந்தார்கள்.

தொடரும்...
சுபா

Monday, October 21, 2013

இலை உதிர்ந்தாலும் ..

வசந்த காலமும் கோடை காலமும் கொடுக்கும் இயற்கை அழகு மனதைக் கொள்ளைக் கொள்வது என்றாலும் இலையுதிர் காலத்தின் அழகு தனித்துவம் வாய்ந்தது.

2 வாரங்களில் மாயம் செய்தது போல பச்சை நிறத்து பசுமை வனங்கள் இந்த இலையுதிர் காலத்தில் நிறம் மாறி இலைகளை உதிர்த்து மொட்டையாகி புதுக் கோலம் தரித்துக் கொள்கின்றன. இக்காட்சியைப் பார்ப்பவர்களுக்கு அவரவர் மன நிலைக்கு ஏற்ப கற்பனை சிறகடிக்கும்.

நேற்று லியோன்பெர்க்கில் (என் வீட்டிற்கு அருகே)  சிறிய நடைப்பயணம் சென்ற போது செல்போனில் பதிந்த படங்கள் சில.. இயற்கை விரும்பிகளுக்காக !










Friday, October 18, 2013

Robert Langdon is back..- Dante Illuminating Florence with his Poem - 11

டான் ப்ரௌனின் இன்பெஃர்னோவில் ரோபெர்ட் சியென்னா இருவரும் செல்வதாக காட்டப்படும் இத்தாலியின் ப்ளோரன்ச், வெனிஸ் நகரங்களின் கட்டிடங்களையும் துருக்கிய இஸ்தான்புல் கட்டிடம் பற்றியும் முந்தைய பதிவுகளில் சில குறிப்புக்கள் கொடுத்திருந்தேன்.

இனி வரும் பதிவுகளில் இந்த நூலில் குறிப்பிடப்படும் சில முக்கிய ஓவியங்களைப் பற்றி எழுத ஆவல் எழுந்தமையால் அவ்வப்போது சில தகவல்கள் பகிர்ந்து கொள்கின்றேன்.

நூலின் இக்கால கதாநாயகன் ரோபர்ட் லாங்டென் என்றாலும் நூலினை ஆக்கிரமித்திருக்கும் முக்கிய பாத்திரம் டாண்டெ அலெக்ரி (Dante Alighieri) தான்.


Courtesy: http://mubi.com/lists/kenjis-gallery-of-great-paintings

இங்கு இணைக்கப்பட்டுள்ள சித்திரம் ப்ளோரன்ஸ் டோம் Cathedral  (Duomo) உள் சுவற்றில் இருப்பது. இந்த டோம் பற்றி முன்னர் பதிவில் குறிப்பிட்டிருக்கின்றேன்.

இப்படத்தில் டாண்டெ தன் ஒரு கையில் தனது divine comedy  நூலை  வைத்திருப்பது போலவும் நரகத்தின் வாசலுக்கு அருகில் நிற்பது போலவும் காட்டப்பட்டுள்ளது.  அவருக்குப் பின்னே ப்ளோரன்ஸ் நகரத்தில் ஏழு அடுக்குகளில் ப்ருகேட்டரி மலை இருப்பதைக் காணலாம்.

இந்த ஓவியத்தை வரைந்தவர் டோமெனிக்கோ டி மிஷெலினோ (Domenico di Michelino). இத்தாலியின் ப்ளோரன்ஸ் நகரிலேயே பிறந்து வாழ்ந்து மறைந்தவர். இவருக்குப் ப்ளோரன்ஸ் டோம் உள்ளே இந்த சித்திரத்தை ஒரு ப்ரெஸ்கோ சித்திரமாக வரையும் வாய்ப்பு அமைந்தது. இதே கத்திட்ரெலில் இன்னும் 2 படங்களையும் இக்கலைஞர் வரைந்திருக்கின்றார். அவற்றைப் பற்றி அடுத்த பதிவில் தகவல் தருகின்றேன்.

சுபா

Thursday, October 3, 2013

ஜெர்மானிய சமையல்... எப்படியிருக்கும்..? - மூஸ்லி

 4 பேருக்குத் தேவையான அளவில் மூஸ்லி தயாரிப்பு. இது காலை உணவு வகையில் அடங்கும்.


தேவையான பொருட்கள்:

  1. பால் - 1 க்ளாஸ் சூடாக்காத குளிர்ந்த பால்
  2. தேன் - விரும்பும் அளவு
  3. ஜேம் - 8 தேக்கரண்டி சிவப்பு/ கருஞ்சிவப்பு நிறத்தில் கிடைக்கும் ஸ்ட்ராபெர்ரி, ப்ளாக்பெர்ரி பழ ஜேம்
  4. தயிர் - கெட்டியான தயிர்.
  5. பழம் - உங்களுக்குப் பிடித்த ஏதாவது ஒரு பழம் - ஸ்ட்ராபெர்ரி, மாம்பழம் வாழை என எதுவானாலும் பரவாயில்லை.
  6. மூஸ்லி பாக்கெட் 300க்ராம். - மூஸ்லி கிடைக்கும் என்றே நினைக்கின்றேன். அப்படி கிடைக்கவில்லையென்றால் ஓட்ஸ், கோர்ன்ப்ஃளெக்ஸ், பாதாம், உலர்ந்த பழங்கள் ஆகியவற்றை கலந்தால் மூஸ்லி தயார். 


செய்முறை

  • கண்ணாடி பாத்திரம் அல்லது க்ளாஸ் எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். அப்போதுதான் வர்ணங்களின் அழகு நன்கு தெரியும்.
  • முதலில் ஒரு தனி பாத்திரத்தில்  8 தேக்கரண்டி ஜேமை எடுத்து தனியாக வையுங்கள். அதனை நன்கு மசித்துக் கொள்ளுங்கள். மசித்த இந்த ஜேமை நான்கு க்ள்ஸ்களுக்குள்ளும் மெதுவாக அளவாக முதலில் இடுங்கள்.
  • மற்றொரு பாத்திரத்தில் 300க்ராம் மூஸ்லியை கொட்டி அதில் 1 க்ளாஸ் பாலை சேர்த்து 200க்ராம் தயிரைசேர்த்து கலந்து வையுங்கள். இது ஓரளவு கெட்டியாக இருக்கும் படி பார்த்துக் கொள்ளுங்கள். உங்கள் தயிர் மிக மெல்லியதாக இருந்தால் பால் சேர்க்க வேண்டாம். இங்கு கெட்டித் தயிர் கிடைப்பதால் நான் பாலும் சேர்க்கின்றேன்.
  • இப்போது ஒரு கரண்டியால் இந்த மூஸ்லிக் கலவையை ஏற்கனவே ஜேம் விட்ட க்ளாஸ்களில் மெதுவாகச் சேருங்கள். க்ளாஸில் பாதிவரும் வரை சேருங்கள்.
  • பின்னர் அதன்மேல் ஒரு கரண்டி கெட்டித்தயிரை விடுங்கள்.
  • அதன்மேல் உங்களுக்கு பிடித்த அளவு தேனை மெலிதாக ஊற்றுங்கள்.
  • அதன்மேல் உங்களுக்குப் பிடித்த ஏதாகினும் ஒரு பழத்துண்டு வைத்து விடுங்கள்.


அவ்வளவே!

செய்து 30 நிமிடங்கள் வைத்து விட்டு பின்னர் சாப்பிட்டால் சுவை மிக நன்றாக இருக்கும்.

சுபா