மைசூர் புலி திப்பு சுல்தானின் வாள் மோதிரம் மற்றும் வாசனை திரவியம் வைக்கப்படும் குடுவை - இன்று இவை இருப்பது இங்கிலாந்தின் பிரித்தானிய அருங்காட்சியகத்தில்.
மைசூர் புலி திப்பு சுல்தானின் வாள் மோதிரம் மற்றும் வாசனை திரவியம் வைக்கப்படும் குடுவை - இன்று இவை இருப்பது இங்கிலாந்தின் பிரித்தானிய அருங்காட்சியகத்தில்.
சிந்துவெளி அகழாய்வு அரும் பொருட்கள் -பிரித்தானிய அருங்காட்சியகத்தில் Room No.33
https://www.facebook.com/share/v/1QMmDm8aQg/
-பெண்கள் உயர் கல்வி கற்பதற்கும்
மத்திய ஆசியாவில் உள்ள தஜிகிஸ்தான் நாட்டில் உள்ள ஒரு மலைப் பாறையில் பண்டைய கிரேக்க கல்வெட்டுகள் அண்மையில் கண்டு பிடிக்கப்பட்டுள்ளன.
பண்டைய பாக்டிரியன் என அழைக்கப்பட்ட இப்பகுதியில் கிரேக்க எழுத்தில் உள்ள இக்கல்வெட்டு, "ΕΙΔΙΗΛΟ Υ…ϸΑΟΝΑΝϸΑΕ ΟΟΗ-ΜΟ ΤΑΚ-ΤΟΕ" என்றுள்ளது." மன்னர்களின் மன்னன்" என்று இதனை மொழிபெயர்க்கலாம் என பாக்டீரிய மொழி ஆய்வில் நிபுணரான சிம்ஸ்-வில்லியம்ஸ் (Nicholas Sims-Williams) கூறுகின்றார்.
பாக்ட்ரியா என்பது மத்திய ஆசியாவில் உள்ள இந்து குஷ் மலைத்தொடர் மற்றும் ஆக்ஸஸ் நதிக்கு (Oxus River) இடையில் தற்போது அமு தர்யா நதி (Amu Darya River) என்று அழைக்கப்படும் ஒரு பண்டைய வரலாற்றுச் சிறப்புகள் கொண்ட பகுதியாகும். அமு தர்யாவின் துணை நதிகளில் ஒன்றான "பால்க்" என்ற பெயரிலும் இப்பகுதி அழைக்கப்படுகிறது.
வரலாற்று ரீதியாக இது ஒரு ஒருங்கிணைந்த நிலப்பகுதியாக இருந்தாலும், இப்பகுதி இப்போது துர்க்மெனிஸ்தான், ஆப்கானிஸ்தான், உஸ்பெகிஸ்தான், தஜிகிஸ்தான் மற்றும் பாகிஸ்தான் உட்பட பல மத்திய ஆசிய நாடுகளிடையே பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. உஸ்பெகிஸ்தானில் உள்ள சமர்கண்ட் மற்றும் வடக்கு ஆப்கானிஸ்தானில் உள்ள குண்டூஸ் ஆகியவை இன்று அதன் மிக முக்கியமான இரண்டு நகரங்களாகும்.
பண்டைய கிரேக்க தொல்பொருள் சான்றுகளின் அடிப்படையில், ஈரானின் கிழக்கே மற்றும் இந்தியாவின் வடமேற்கில் உள்ள பகுதிகள் கிமு 2500 முதல் இப்பகுதியிலிருந்த பேரரசுகளின் தாயகமாக இருந்ததாகக் அறியப்படுகின்றன.
கிமு 6ஆம் நூ, சைரஸ் தி கிரேட் பாக்ட்ரியாவைக் கைப்பற்றி பாரசீகப் பேரரசில் சேர்த்தார். கிமு 331 இல் கௌகமேலா போரில் Battle of Gaugamela (Arbela) மூன்றாம் டேரியஸ் அலெக்சாண்டரிடம் வீழ்ந்தபோது, பாக்டீரியா கடும் குழப்பத்தில் வீழ்ந்தது. வலுவான உள்ளூர் எதிர்ப்பின் காரணமாக, பாக்டிரியன் கிளர்ச்சியை வீழ்த்த கிரேக்க இராணுவத்திற்கு இரண்டு ஆண்டுகள் ஆயின.
பாக்டிரியன் மொழி பெரும்பாலும் αριαo (ஆர்யா) என அறியப்படுகின்ற கிரேக்க எழுத்துக்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு எழுதப்பட்டது. கிமு 323 இல் மாமன்னன் அலெக்சாண்டர் பாக்ட்ரியாவைக் கைப்பற்றியதைத் தொடர்ந்து, கிரேக்க மொழி அவரது ஹெலனிஸ்டிக் ராஜியங்களான செலூசிட் மற்றும் கிரேக்க-பாக்ட்ரியன் பேரரசுகளின் நிர்வாக மொழியாக சுமார் இரண்டு நூற்றாண்டுகளாக நீடித்திருந்தது. பின்னர், குஷான் பேரரசு நிர்வாக நோக்கங்களுக்காக கிரேக்கத்தைத் தக்க வைத்துக் கொண்டது என்றாலும் மீண்டும் பாக்ட்ரியன் மொழிக்கே மாறியது.
1993இல் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட பாக்ட்ரியன் ரபாதக் கல்வெட்டு (Bactrian Rabatak inscription)குஷான் அரசர் கனிஷ்கர் (கி.பி. 127) பாக்ட்ரியன் ("ஆரிய மொழி") மொழியை நிர்வாக மொழியாகத் தக்க வைத்துக் கொண்டு கிரேக்க "அயோனியன்" மொழியைக் கைவிட்டதாக இக்கல்வெட்டு கூறுகிறது.
இதன் விளைவாக, கிரேக்க மொழி அதிகாரப்பூர்வ பயன்பாட்டிலிருந்து குறைந்து, பாக்ட்ரியன் மட்டுமே எஞ்சியிருந்தது. ஆயினும், கிரேக்க எழுத்துரு பாக்ட்ரியன் மொழியை எழுதப் பயன்படுத்தப்பட்டது.
தொடர்ச்சியான மலைசார்ந்த தஜிகிஸ்தானின் இயற்கை நிலப்பரப்பின் நிலஅமைப்பு தொல்பொருள் ஆராய்ச்சியாளர்களுக்குப் புதிய நினைவுச்சின்னங்களைக் கண்டறிய பெரும் சவாலாகவே இன்றும் உள்ளது.
அடர்ந்த மலைப் பகுதிகளில் புதைந்து கிடக்கும் நினைவுச்சின்னங்களை அடையாளம் காண்பது ஆய்வாளர்களுக்கு மிகவும் கடினம். இருப்பினும், உள்ளூர்வாசிகள் இத்தகைய பணிகளில் உதவுவதன் வழி புதிய தொல்பொருள் சின்னங்களை ஆய்வாளர்கள் பெற முடிகின்றது.
எடுத்துக்காட்டாக, 1932 ஆம் ஆண்டில், ஜூரா அலி என்ற உள்ளூர் விவசாயி Mount Mug பகுதியில் ஆவணங்கள் நிரப்பப்பட்ட கூடை ஒன்றைக் கண்டுபிடித்தார். வரலாற்றில் சோக்ட் பிரதேசத்தில் காணப்படும் சோக்டியன் மொழியின் (Sogdian language) முதல் எழுத்து ஆவணங்கள் என்பதால் இக்கண்டுபிடிப்பு தனித்துவமானதாக ஆய்வுலகில் கருதப்படுகின்றது. அந்த ஆய்வு பண்டைய பென்ஜிகென்ட்டின் (Penjikent) குடியேற்றத்தைப் பற்றி கண்டுபிடிக்க வழிவகுத்தது.
தற்சமயம் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட கல்வெட்டும் இதே வகையைச் சேர்ந்ததுதான். ஹிசோர் சங்கினோவ் மாவட்டத்தில் உள்ள ஷோல் கிராமத்தில் வசித்து வரும் சங்கினோவ் கைதாலி என்பவர் மலைகளில் அவருக்கு அறிமுகமில்லாத எழுத்துக்கள் கொண்ட கல்வெட்டுகளைக் கண்டார்.
தஜிகிஸ்தானின் நேஷனல் அகாடமி ஆஃப் சயின்ஸின் வரலாறு, தொல்லியல் மற்றும் இனவியல் நிறுவனத்தில் ஆராய்ச்சியாளராகப் பணிபுரியும் போபோமுல்லோ போபோமுல்லோவ் (Bobomullo Bobomulloev)இக்கல்வெட்டை ஆராயும் பொறுப்பை ஏற்றுக் கொண்டார்.
இந்த ஆய்வில் இப்பாறைக் கல்வெட்டுகள் உண்மையில் பண்டைய எழுத்துக்கள் எனக் கண்டறியப்பட்டன. அவை அல்மோசி ஆற்றின் (Almosi River) வலது புரத்தில் ஓடுகின்ற துணை நதிக்கு அருகில் உள்ள பள்ளத்தாக்கின் வடக்குப் பகுதியில் உள்ளூர் மக்களிடையே கோஜா மஃப்ராஜ் (Khoja Mafraj) என்று அழைக்கப்படும் ஓர் இடத்தில் அமைந்திருந்தன.
இப்பகுதியில் மேலும் பல கல்வெட்டுக்களை தாம் முன்னர் பார்த்திருந்ததாகவும் அந்த உள்ளூர்வாசி தெரிவித்தார். எனினும் பனிச்சரிவு காரணமாக, கல்வெட்டுகளுடன் கூடிய துண்டுகள் குன்றின் அடிவாரத்தில் விழுந்து சிதைந்திருக்கலாம். தப்பிப்பிழைத்த இப்பகுதி ஒரு தட்டையான பாறை மேற்பரப்பில் மூன்று வரிகளில் செதுக்கப்பட்டுள்ளது. அதில் இருபத்தி மூன்று எழுத்துக்கள் உள்ளன.
கிரேக்க மக்களையும், கிரேக்க பண்பாட்டையும் மத்திய தரைக்கடலில் இருந்து வெகு தொலைவில் உள்ள ஆசியா வரையிலான நாடுகளுக்கு கொண்டு செல்வதில் அலெக்சாண்டர் தி கிரேட் சிறப்பிடம் பெறுகின்றார்.
கிமு 323 முதல் 331 வரையிலான ஹெலனிஸ்டிக் காலம், மேற்கு மற்றும் மத்திய ஆசியாவில் கிரேக்கர்களின் வருகையால் பண்பாட்டு மாற்றங்களை அறிமுகப்படுத்தியது.
பாக்ட்ரியாவின் கிழக்குப் பகுதியில் தனித்துவமிக்க கிரேக்க-பாக்டீரிய பேரரசு இருந்தது. கிரேக்க வரலாற்றாசிரியர் ஹெரோடோடஸ், கிரேக்க-பாரசீகப் போர்களின் போது (கிமு 499-449), சிரேனைக்காவில் உள்ள கிரேக்க காலனியான பார்காவை ஒன்பது மாதங்கள் முற்றுகையிட்ட பிறகு, பாரசீக மன்னர் டாரியஸ் (King Darius) அந்நகரத்தின் மக்களை அடிமைப்படுத்தி “அவர்கள் வாழ்வதற்காக இந்த பாக்ட்ரியா நகரத்தைக் கொடுத்தார்" எனக் குறிப்பிடுவதையும் காண்கிறோம்.
ஆயினும், அலெக்சாண்டரின் வெற்றி அதனை அடுத்த நிகழ்வுகள் நடந்த காலவாக்கில்தான் இப்பகுதியில் கிரேக்கர்களின் வருகையும் இருப்பும் குறிப்பிடத்தக்க வகையில் அதிகரித்தது. அவரது மரணத்திற்குப் பிறகு, இது ஹெலனிஸ்டிக் காலத்தில் மத்திய கிழக்கின் பெரும்பகுதியை ஆட்சி செய்த கிரேக்க-மாசிடோனிய பேரரசின் தொடர்ச்சியாக கிழக்கு செலூசிட் பேரரசு என மாற்றம் கண்டது.
-சுபா
3.1.2025
குறிப்பு உதவி: https://greekreporter.com/.../rock-inscriptions-greek.../
இலான் மஸ்க் - இன்று மிக அதிகமாக உச்சரிக்கப்படுகின்ற பெயர்களில் ஒன்று.
சிந்துவெளி ஆய்வுகள் தொடர்பான ஆய்வறிக்கை சர் ஜான் மார்ஷல் அவர்களால் 20.செப்டம்பர் 1924இல் வெளியிடப்பட்டு நூறு ஆண்டுகள் ஆகியுள்ள இந்தக் காலகட்டத்தில் சமூக அமைப்புகளும் தனிநபர்களும் இந்த வரலாற்றுச் சிறப்புக்குறிய நூற்றாண்டு விழாவை பல்வேறு வகையில் கொண்டாடி வருவதைக் காண்கின்றேன். நூல் வெளியீடாகவும், மாநாடாகவும், பயிற்சி பட்டறைகளாகவும், சொற்பொழிவுகளாகவும், உரைகளாகவும், கலந்துரையாடல்களாகவும் பல நிகழ்வுகள் நம்மைச் சுற்றி நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றன.
சிந்துவெளி ஆய்வாளர் திரு ஆர். பாலகிருஷ்ணன் அவர்கள் தமிழ்நாடு மட்டுமின்றி இந்தியாவிற்கு வெளியேயும் பயணித்து செல்லுமிடமெல்லாம் சிந்துவெளி நாகரிகம், தமிழின் தொன்மை தொடர்ச்சி அதன் திராவிட அடித்தளம் என தொடர்ந்து உரையாற்றி மக்களிடையே பேரளவில் விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தி வருகின்றார். இந்த மாபெரும் எழுச்சி தமிழர் வரலாற்று ஆய்வுக் களத்திற்கு புத்துணர்வு அளிக்கிறது.
பள்ளி மாணவர்கள் கூட சிந்துவெளி ஆய்வுகள் பற்றியும் ஹரப்பா நாகரிகம் பற்றியும் பேசுகின்றார்கள். ஆய்வுத்தளத்தை கடந்த பொதுமக்களும் ஆர்வத்தோடு சிந்துவெளி பற்றிய செய்திகளைப் பகிர்ந்து கொள்கிறார்கள். இது வியப்பையும் அதேவேளை இன்னும் தீவிரமாக சிந்துவெளி மற்றும் தமிழர் தொன்மைகள் ஆகியவை பற்றிய விரிவான ஆய்வுகள் தொடர்ந்து மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும், கண்டுபிடிப்புகள் ஆய்வுக்குட்படுத்தப்பட வேண்டும் என்ற எண்ணத்தையும் எழுப்புகின்றது.
சிந்துவெளி ஆய்வு தொடர்பாக அண்மையில் வந்திருக்கின்ற ஒரு நூல் 100 Reflections on the Harappan Civilization - AHIMSA. நூலாசிரியர் தேவ்தத் பட்டாநாயக்.
கடந்த மாதம் தமிழ்நாட்டிலிருந்து புறப்படுவதற்கு முதல் நாள் இந்த நூல் வெளியீட்டில் கலந்து கொண்டு நூலை அங்கேயே வாங்கிக் கொண்டு வந்தேன். ஜெர்மனிக்கு வந்த ஓரிரு நாட்களிலேயே நூலை வாசித்து விட்டாலும் தொடர்ச்சியான பல்வேறு பணிகளால் என்னால் நூல் பற்றிய என் சிந்தனைகளைப் பகிர்ந்து கொள்ள இயலவில்லை.
இத்தனை நாள் இந்நூலைப் பற்றி நான் பேசாமல் இருந்தாலும் ஒவ்வொரு நாளும் என் அலுவலக அறையில் மேசையில் இருக்கும் இந்த நூலை பார்க்கும்போது ”என்னைப் பற்றி ஏன் இன்னும் ஏதும் எழுதாமல் இருக்கிறாய்” என்று கேட்டுக்கொண்டே இருப்பது போல தோன்றும். அதுவே சில நேரங்களில் குற்ற உணர்வாகவும் ஆகும்.
சரி நூலைப் பார்ப்போம்..
நூல் கையில் எடுத்த உடனே வாசிக்கத் தூண்டுகிறது. நூல் சிந்துவெளி தொடர்பான 100 தலைப்புகளில், வாசிப்போர் கவனம் சிதறாத வகையில், மிக எளிமையாக விஷயத்தை வழங்குகிறது. நூல் உருவாக்கத்திற்கு ஆசிரியர் கையாண்டிருக்கும் முறை மிகுந்த பாராட்டிற்குரியது. ஆய்வு உலகில் இல்லாத சாதாரண மக்களும் கூட இந்த நூலை வாசித்து புரிந்து கொள்ள முடியும். ஒரு பக்கம் ஓவியம் மறுபக்கம் அதனைப் பற்றிய விளக்கம் என்ற வகையில் நூல் முழுமையையும் ஆசிரியர் அமைத்திருக்கின்றார். நூல் வாசிப்பிற்கும் சொல்ல வந்த செய்தியை முழுமையாக உள்வாங்கிக் கொள்வதற்கும் தூண்டுதலாக இருப்பது ஒரு பக்கம் முழுவதும் நிறைந்திருக்கும் ஓவியங்கள்.
ஒன்பது அத்தியாயங்கள்; அறிமுகம், நூலுக்கு உதவிய நூல்கள், அதை எழுதிய ஆசிரியர்கள் பற்றிய குறிப்புகள், மற்றும் துணை நூல் குறிப்புகள் உட்பட இந்த நூலில் அமைந்திருக்கிறது. உள்ளடக்கம் மட்டுமே என காணும் போது ஆறு தலைப்புகள் அமைகின்றன. சிந்துவெளி ஆய்வுகளில் கிடைத்த தொல்லியல் சின்னங்களை ஆறு பிரிவுக்குள் பகுத்து அவற்றின் ஓவியங்களையும் அதற்கான நூலாசிரியரின் விளக்கங்களையும் இந்த நூலில் காண முடிகிறது.
Mythology, Resources, Knowledge, Standardization, People, Conclusion . ஆகிய பிரிவுகளில் 100 தலைப்புகளில் இந்த நூல் சிந்துவெளி களத்தில் கிடைத்த சின்னங்களை ஆராய்கிறது.
இந்த நூல் பொதுமக்களுக்கானது என்பதோடு சிந்துவெளி தொடர்பான தகவல்களைக் கடினமாக விளக்குவதை தவிர்த்து மிக எளிதாக வழங்க வேண்டும், அதே சமயம் உண்மையான நேர்மையான, பார்வையையும் வழங்க வேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன் எழுதப்பட்டு இருப்பதை நூல் ஆசிரியர் குறிப்பிடுகிறார்.
ஒரு பண்பாட்டின் குறியீடு எப்போதுமே வன்முறை சார்ந்ததாகத் தான் இருக்க வேண்டும் என்ற பார்வையை இந்த நூல் தகர்க்கிறது. ஹரப்பா நாகரிகத்தின் மக்களின் வாழ்க்கை வன்முறை அற்ற தன்மையை அடிப்படையாகக் கொண்டது என்ற கருத்தோடு நூல் தொடங்குகிறது.
ஹரப்பா நாகரிகம் தன்னை தனிமைப்படுத்திக் கொண்ட ஒரு நாகரீகம் அல்ல. மாறாக, சுமேரியா போன்ற ஏனைய நாகரிகங்களுடன் வணிகத் தொடர்பில் ஈடுபட்ட, மிக சுறுசுறுப்பாகவும் சீராகவும் இயங்கிய ஒரு நாகரீகம். மிக விரிவான அதேவேளை திட்டமிடப்பட்ட தொடர்புகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு கிமு 3300 லிருந்து கிமு 1200 வரை வணிகத் தொடர்புகளின் செயல்பாட்டை ஹரப்பா நாகரிக தொல் சான்றுகள் வெளிப்படுத்துவதை நூலாசிரியர் நூல் முழுவதும் சுட்டிக்காட்டி செல்கிறார்.
ஹரப்பா நாகரிகம் வளர்ந்து செழித்திருந்த பகுதி சில நூற்றாண்டுகளுக்குப் பிறகு சீனா முதல் கான்ஸ்டன்டினிப்போல் (இன்றைய இஸ்தான்பூல்) அதாவது துருக்கி வரை வளர்ச்சி கண்டு பட்டுப் பாதையாகவும் வளர்ச்சியடைந்ததை நாம் காண தவறக் கூடாது. வரலாற்று நிகழ்வுகளின் தொடக்கத்தை எப்படி நாம் ஆராய்கிறோமோ அதே போல அந்நிகழ்வுகளின் தொடர்ச்சியையும் ஆராய்ந்து காண வேண்டியது அவசியம்.
இன்றைய தமிழ் சமுதாயத்தில் பெண்களின் நிலையை ஒப்பிடும் போது ஹரப்பா நாகரிக காலத்தில் பெண்களின் செயல்பாடுகளும் பெண்களின் சமூகப் பங்களிப்புகளும் பெருமளவில் முக்கியத்துவம் பெற்றிருந்ததைப் பல சான்றுகள் உறுதி செய்கின்றன. அத்தகைய சான்றுகளைப் பற்றி நூலாசிரியர் ஓவியங்களோடு விளக்கும்போது அவை வாசிப்போருக்கு ஆழமான புரிதலையும் வழங்குகின்றது.
நூலாசிரியரின் நீண்ட கால உழைப்பு நூலின் ஒவ்வொரு பக்கத்திலும் வெளிப்படுகிறது. நூலைப் பற்றி பேச வேண்டும் என்றால் ஒவ்வொரு பக்கத்தைப் பற்றியும் தான் பேச வேண்டும், ஒவ்வொரு ஓவியங்களையும் அவற்றின் விளக்கங்களையும் பற்றிப் பேச வேண்டும். ஆனால் அது நூல் அறிமுக வரையறைக்குள் இயலாத காரியம்.
ஆங்கிலத்தில் படைக்கப்பட்டிருக்கும் இந்த நூல் வெகு விரைவில் தமிழில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டு வெளிவந்தால் கடைக்கோடி தமிழருக்கும் ஹரப்பா நாகரிகம் தொல்லியல் அகழாய்வில் கிடைத்த சின்னங்களின் அடிப்படையில் தன்னை எவ்வாறு வெளிக்காட்டிக் கொள்ள விரும்புகிறது என்பதைப் புரிந்து கொள்ள ஒரு நல்வாய்ப்பாக அமையும்.
ஒரு நல்ல நூலை வாங்கி வாசித்ததில் மன நிறைவு கொள்கிறேன். இந்த நூல் வெளியீட்டு விழா நிகழ்ச்சிக்கு அழைப்பு விடுத்த திரு. ஆர்.பாலகிருஷ்ணன் அவர்களுக்கு நன்றி கூறத்தான் வேண்டும்.
தமிழ் வரலாற்று ஆய்வாளர்களும் ஆர்வலர்களும் கண்டிப்பாக வாங்கி வாசிக்க வேண்டிய ஒரு நூல்.
-சுபா
8.11.2024
குறிப்பு: நூலை அமேசோன் (இந்தியா) வழி பெறலாம். விலை 359 ரூ/-