குடியரசில் பெரியார் உடன்....! - 2

தொடர்ச்சி - 2

1925 மே மாதம் குடியரசு தொடங்கப்படுகின்றது. அந்த முதல் பத்திரிகையின் தலையங்கத்தில் ஈவே.ரா அவர்கள் எழுதும் விஷயங்கள் குடியரசு பத்திரிகை எதனை மையமாக வைத்து செயல்பட வேண்டும் என்பதை தெளிவாகக் குறிப்பிடுவதாக அமைகின்றது. 

அத்தலையங்கத்திலிருந்து  ஒரு பகுதி...

ஆயிரக்கணக்கான பொருள் செலவிட்டு கட்டிய...  அஸ்திவாரம் பலமில்லாவிடில் இடிந்து விழுந்து போவதேபோல், ஒரு தேசத்தின் அடிப்படைகளாகிய தனி மனித, குடும்பம், பல குடும்பங்கள் சேர்ந்த ஒரு வகுப்பு, பல வகுப்புக்களாகிய கிராமம் ஆகியன இவைகள் எல்லாத் துறைகளிலும் மேன்மையுறாவிடின் அத்தேசம் ஒரு நாளும் முன்னேற்றமடையாது. ஆகையினால், நமது தேசம் உதந்திரம் பெற்று எல்லாத் துறைகளிலும் மேன்மையுற்று விளங்கவேண்டுமாயின் நமது நாட்டிலுள்ள ஒவ்வொரு தனிமனிதனும்தனது அறிவையும், ஆற்றலையும் பெருக்கிக் கொள்ளுதல் வேண்டும். ஒவ்வொரு தனிக்குடும்பமும் நன்னிலையடைய வேண்டும். ஒவ்வொரு வகுப்பினரும் முன்னேற்றமடைதல் வேண்டும். ஒவ்வொரு கிராமமும் பிற கிராமங்களினுடையவோ, நகரங்களினுடையவோ, நாடுகளினுடையவோ உதவியை என்னாளும் எதிர்பார்த்து நிற்காத வண்ணம் ஒவ்வொரு துறையிலும் முன்னேற்றமெய்திதனித்தியங்கும் பெருமையை அடைதல் வேண்டும்.அடிப்படைகளான இவைகளை விடுத்து வெறும் தேசம், தேசம் என்று கூக்குரல் இடுவது எமது பத்திரிக்கையின் நோக்கம் அன்று.

-குடியரசு தலையங்கம் 2.5.1925

தேசம் என்பது பல சமூகங்களை உள்ளடக்கியது. சமூகம் பல தனி மனிதர்களை உள்ளடக்கியது. தனி மனித முன்னேற்றம் என்பது ஆண் பெண் என்ற வரையறையைக் கடந்து, ஜாதி வகுப்பு வேறுபாடுகளைக் கடந்து நிகழ்வதாக இருக்க வேண்டும். தேசத்தின் முன்னேற்றம் தனி நபரின் முன்னேற்றத்தை ஒதுக்கி விட்டு அமைத்தல் என்பதற்கு அப்பாற்பட்டது. தனி மனிதனின் வாழ்வியல் ஆதாரங்கள் நிலைபெறும் போதே தேசத்தின் நிலைப்பாடும் உறுதியடைகின்றது.  தேசத்தின் சமபிரஜைகளாக எல்லோரும் கருதப்படாத சூழலில், தனி மனிதர் நலன்கள் கவனிக்கப்படாது ஒரு குறிப்பிட்ட சுயனலப் போக்கு தோன்றி விரிந்து ஆழ வேரூன்றி நிற்குமானால் அது சமுதாய வளர்ச்சிக்கு உதவாது. இத்தகைய சூழலைத்தான் இப்போது தமிழக சூழலில் காண்கின்றோம். 

தனி மனிதர்கள் தம் அறிவையும் ஆற்றலையும்  பெருக்கிக் கொள்ள வேண்டும் என்ற சிந்தனையை தமிழகம் போன்ற பெரிய சூழலில் பல்வேறு சமூக நல முயற்சிகளின் வழியாகவும், பல மக்கள் நலன் கருதி உழைக்கும் தேச அபிமானிகளின் வழிகாட்டுதலினாலும் தான் பாமர மக்களிடத்தில் கொண்டு சேர்க்க முடியும். 1925ல் இந்த தலையங்கம் எழுதும் போது திரு.ஈ.வே.ரா அவர்கள் ஒவ்வொரு தனிமனிதரும் தன் அறிவையும் ஆற்றலையும் பெருக்கிக் கொள்ள வேண்டும் எனக் குறிப்பிடுகின்றார். இந்த எதிர்பார்ப்பு எந்த அளவிற்குச் சாத்தியமாகி இருக்கின்றது இந்த 90 ஆண்டு இடைவெளியில்?  

சுபா

குடியரசில் பெரியார் உடன்....!

2010ம் ஆண்டு ஜூன் மாதத்தில் நம் தமிழ் மரபு அறக்கட்டளையின் மின்னூல் சேகரத்தில் பெரியாரின் எழுத்தும் பேச்சும்என்ற தலைப்பிலான 24 மின்னூல்கள் வெளியிடப்பட்டன (THF Announcement: ebooks update - 14/06/2010). 

பெரியார் திராவிடர் கழகத்தைச் சார்ந்த திரு.தமிழ்நாடன், கொளத்தூர் மணி, திரு.அரசு எழிலன்  போன்றோர் எனக்கு மின்னஞ்சலில் இந்த நூல்களை அனுப்பி வைத்து இதனை நம் சேகரத்தில் இலவசமாக இணைத்து மக்கள் வாசிப்பிற்காக வழங்கக் கொடுத்து உதவினர். மூன்று ஆண்டுகள் கடந்து விட்ட போதிலும் இவற்றை வாசிக்க அவகாசம் எனக்கு அமையவில்லை. ஆயினும் அண்மைய எனது விடுமுறையில் இந்த மின்னூல்களில் சிலவற்றை வாசித்து மகிழ்ந்தேன் என்பதை விட பிரமித்தேன் என்று சொல்வது சரியாக இருக்கும்.

மலேசிய சூழலில் பிறந்து வளர்ந்த எனக்கு தமிழக சூழலின் அரசியல் பின்னனி, கடந்த நூற்றாண்டில், அதிலும் ஆங்கிலேய காலணித்துவ ஆட்சியின் இறுதி காலகட்டங்கள் பற்றிய அடிப்படை விஷயங்கள் போன்றவை எப்போதுமே தூரமான விஷயங்களாக அமைந்து விட்டன. அவற்றை அறிந்து கொள்ள மிகுந்த ஆர்வம் எனக்கிருந்த போதிலும் கிடைக்கின்ற நேரத்தில் செய்ய வேண்டிய அவசர காரியங்களின் பட்டியல் நீளமாக என் கண் முன்னே தோன்றிக் கொண்டிருப்பதால் படிக்க வேண்டும் என நினைத்திருந்த இந்த நூல்களை வாசிக்க அவகாசமே தோன்றாத நிலையில்,  பல நேரங்களில் இப்போது படிப்போம்.. அப்போது படிப்போம் என நினைத்தாலும் தள்ளிக் கொண்டே செல்வது குறைபாடாகவே எனக்கு இருந்தது. அந்தக் குறை தீர இந்த முழு தொகுப்பில் முதல் மூன்று வெளியீடுகளில் சில கட்டுரைகளை அண்மையில் வாசிக்க முடிந்ததில் எனக்கு மகிழ்ச்சி.

இக்கட்டுரைகளை வாசித்த போது நான் அறியாத அரசியல் முக்கியஸ்தர்களின் பெயர்களை அறிந்து கொள்ள முடிந்தது. நான் அறிந்த, கேள்விப்பட்ட சிலரது பெயர்களை இப்பதிவுகளில் மீண்டும் காண முடிந்தது. 

பெரியாரின் காலத்தில் எதற்காக இப்படி ஒரு பத்திரிக்கைக்கு அவசியம் ஏற்பட்டது? எத்தகைய முயற்சிகளாக அவை இருந்தன? திரு.ஈ.வே ரா அவர்களின் சிந்தனைப் போக்கு... அவரது எழுத்து நடை... அவர் சில விஷயங்களை அணுகும் முறை என்பன அவரது சொல்லிலும் எழுத்திலும்.. என நேரடி அறிமுகமாக இந்த குடியரசு பத்திரிக்கையின் வழி நமக்குக் கிடைக்கின்றது. 

இந்தத் தொகுப்பை பற்றி ஓரளவு அறிமுகம் தருவதும் அவசியமே. 

இந்த நூல்களின் தொகுப்பு 1925 முதல் 1938 வரை வெளிவந்த பெரியாரின் குடியரசு நாளிதல் மற்றும் அவரது பேச்சுக்களை உள்ளடக்கிய தொகுப்பு. இந்த தொகுப்பின் அறிமுகப் பகுதியை நாம் வாசிக்கும் போது பெரியார் திராவிடர் கழகத்தின் உறுப்பினர்கள் சிலரது முயற்சிகளை அறிந்து மிக வியந்தேன். ஏறக்குறைய 10 ஆண்டு விடா முயற்சிகளின் கடின உழைப்பினால் இந்தத் தொகுப்பு வெளிவந்திருக்கின்றது.

அறிமுகப் பகுதியில் பெரியார் சிந்தனைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு இயங்கும் ஏனைய சில அமைப்புக்களின் வழியாக இந்த முயற்சிக்கு எழுந்த பிரச்சனைகளைப் பற்றியும் நாம் அறிந்து கொள்ள முடிகிறது. அந்தச் சிரமங்களையெல்லாம் எதிர்கொண்டு இந்த முழு தொகுப்பையும் வெளியிட்டிருக்கும் இந்த அபாரச் செயலை பாராட்டுதல் மிகத்தகும். 

பழம் நூல்கள் வெளியீடுகள் என்பதை மையமாகக் கொண்டு இயங்கும் நமது தமிழ் மரபு அறக்கட்டளையின் முயற்சிகளை அனுபவப் பூர்வமாக உணர்ந்திருக்கும் எனக்கு இது எத்தகைய சிரமமான பணி என்பது நன்கு அறிந்து கொள்ள முடிகின்றது. குடியரசு நாளிதளின் பல முழுமையாகக் கிடைக்காத சூழ்நிலையில் பலரையும் நாடி நாளிதழ்களைப் பெற்றிருக்கின்றனர். அந்த வகையில் இந்த முயற்சிக்கு தனது சேகரிப்பிலிருந்து ஆவணங்களை வழங்கி உதவிய திரு.சாலமன் பாப்பையா, நாடார் குல மித்திரன் ஆசிரியர் முத்து நாடார் அவர்களின் மகன் திரு.முத்து முருகன், திரு.மேட்டுப்பாளையம் ராமச்சந்திரன், ஆத்தூர்  திரு.மவுலானா சாகிப்ஜீ, திரு.ஞாலன் சுப்பிரமணியம்  இன்னும் தங்கள் பெயர்ரை வெளியிட விரும்பாத பலரும் முக்கியமானவர்கள்.

உடைந்தும் கிழிந்தும் முழுமையாக இல்லாமலும் போன ஆவணங்களையும் சரிபார்த்து அவற்றை தொகுத்து அவற்றை கணினி வழி வாசிக்கும் வகையில் தட்டச்சும் செய்து மின்னூலாக்கித் தந்திருக்கின்றனர் இந்தக் குழுவினர். எத்தனை பெரிய உழைப்பு இதன் பின்னனியில்! இந்த மின்னூல்கள் நமக்கு இலவசமாக இன்று கிடைக்கின்றன என்பது நல்லதொரு செய்தி அல்லவா?

இந்தக் குடியரசு தொகுப்பில் வெளிவந்த பெரியாரின் சில கட்டுரைகளில் என் கவனத்தை ஈர்த்த சில விஷயங்களையும் அதன் அடிப்படையிலான எனது கருத்துக்களையும் இந்தத் தொடரில் பகிர்ந்து கொள்வதே எண்ணம். இத்தொடருக்கு, இங்கு பெரியார் மற்றும் தமிழக அரசியல் ஞானம் உள்ள அனைவருமே இணைந்து கருத்துக்களைப் பகிர்ந்து கொண்டால் தரமான வரலாற்று விஷயங்களை இதன் வழி நம்மால் பதிய முடியும். இது இக்கால இளைய தலைமுறைக்கும் பயன்தரும் ஒரு வாசிப்பாக அமையும். 

முதல் பகுதியான பெரியாரின் எழுத்தும் பேச்சும் தொகுதி 1 அறிமுக பகுதியில் குடியரசு நாளிதழ் தொடங்கப்படும் காரணத்தையும் யார் யார் இதில் ஈடுபட்டனர் என்பதையும்  காண முடிகின்றது. பல நாட்கள் இத்தகைய ஒரு பத்திரிக்கை தேவை என கலந்தாலோசித்து தானும் ஸ்ரீமான் தங்கபெருமாள் (வழக்கறிஞர்) அவர்களும் முடிவுக்கு வந்து குடியரசு பத்திரிக்கையை நடத்த துணிவு கொண்டதாகக் குறிப்பிடுகின்றார் ஈ.வே.ரா அவர்கள்.. 

இந்தப் பத்திரிக்கை நடத்த துணிந்ததன் நோக்கம் என்ன என்பதை பெரியாரே இப்படிக் குறிப்பிடுகின்றார்.

இப்பத்திரிக்கை ஆரம்பிக்கும் நோக்கம் :

தேசாபிமானம், பாஷாபிமானம், சமயாபிமானம் இன்னும் மற்ற விஷயங்களையும் ஜனங்களிடையுணர்த்துவதற்கேயாம். ஏனைய பத்திரிக்கைகள் பலவிருந்து, அவைகள் தங்களது மனசாட்சிக்குத் தோன்றிய உண்மையான அபிப்ராயங்களை வெளியிட அஞ்சுகின்றன. அவைகளைப் போலல்லாமல் பொது ஜனங்களுக்கு விஷயங்களை உள்ளவற்றை உள்ளபடி தைரியமாகத் தெரிவிக்க வேண்டுமென்பது என் நோக்கம். இப்பத்திரிக்காலயத்தைத் திறப்பதற்கு ஈசன் அருளால் ஸ்ரீ சுவாமிகள் போன்ற பெரியார் கிடைத்தது அரிதேயாகும். இறைவன் அருளாலும், சுவாமிகளது அருளாலும் பத்திரிகை என்றும் நிலைபெற்று மற்றப் பத்திரிகைகளிடமுள்ள குறை யாதுமின்றிச் செவ்வனே நடைபெற வேண்டுமாய் ஆசீர்வதிக்கும்படி சுவாமிகளை வேண்டுகிறேன். 

- குடி அரசு - சொற்பொழிவு  - 02.05.1925

நூலைக் காணவும் வாசிக்கவும்: தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை மின்னூல் சேகரம். 

நூல் எண் 222.

தொடரும்..

அன்புடன்

சுபா

என் சரித்திரம் - உ.வே.சா வுடன் ஒரு உலா - 61

தன்னைப் சூழ்ந்திருந்த சூலை நோயைப் போக்க வேண்டி மருள் நீக்கியார் கூற்றாயினவாறு விலக்ககலீர் என்று மனம் உருகிப் பாடி வேண்டி அந்த நோயிலிருந்து விடுபட்டார் என்று பெரிய புராணத்திலிருந்து அறிகின்றோம். திருவாவடுதுறையில் நோய் பரவி மக்கள் துன்பப்பட்டு வாடிய போது, ஆதீனகர்த்தர் அருகாமையில் உள்ள கிராமங்களில் இந்த நோய் பரவுவதிலிருந்து தடுக்கவும் நோய் தீர மருந்து வாங்கிக் கொடுத்து மக்கள் குறைதீர்க்க வேண்டும் என்றும் ஒருவர் செய்யுள் பாடியிருக்கின்றார். சுவாரஸியமாக இருக்கின்றது அல்லவா இந்தச் செய்தி? அதைப் பற்றி சிறிது பார்ப்போமே. 

அம்பர் புராணம் உருவாகிக் கொண்டிருந்த வேளையில் திருவாவடுதுறை நகரில் பலரும் விஷபேதி நோய் வந்து சிரமப்பட்டிருக்கின்றார்கள். பலர் நோயின் கடுமை தாங்காது இறந்திருக்கின்றனர். பொது மக்களில் பலர் கல்வி அறிவுப் பெறாதவர்கள். இந்த நோயின் தன்மை, இது எதனால் உருவாகின்றது? எப்படி தடுப்பது ? எவ்வகை சுகாதார நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்வது? இந்த நோய் பரவுவதிலிருந்து எவ்வாறு தடுப்பது போன்ற விஷயங்களில் போதிய மருத்துவ ஞானம் இல்லாத பாமர மக்கள். இவர்கள் இந்த நோயினால் தம் உறவினர்கள் இறப்பதைக் கண்டு அஞ்சி நடக்ககூடாததெல்லாம் நடக்கின்றது. எல்லாம் கலிகாலம் எனப் புலம்பி அழுதிருக்கின்றனர். இதனை உ.வே.சா தன் சரித்ததில் பதிந்து வைக்கின்றார்.

அதுகாறும் அத்தகைய நோயை அறியாத ஜனங்கள், “காலம் கெட்டுவிட்டது. கலி முற்றுகிறது. தர்மம் அழிந்து வருகிறது. அதனால்தான் இக்கொள்ளை நோய் வந்திருக்கிறது” என்று சொன்னார்கள். “ரெயில் வந்தது. ஆசாரம் ஒழிந்தது, அதற்குக் தக்க பலன் இது” என்று சிலர் பேசினர்.

ரயில் வந்ததால் ஆசாரம் போய் இப்படி நோய் வருகின்றது என்ற மூட நம்பிக்கைகளை இப்போது நினைத்துப் பார்க்கும் போது நமக்கு அது சிரிப்பை வரவழைத்தாலும் அக்கால சூழலில் மக்களின் பொது அறிவு ஞானம், மருத்துவ சுகாதாரம் பற்றிய செய்திகள் அறியாத நிலையில் அவர்களின் பய உணர்வு இப்படியெல்லாம் புலம்ப வைத்திருக்கின்றது என்றே நினைக்கத்தோன்றுகின்றது.

இந்த காலகட்டத்தில் அப்போதைய அரசாங்கம் கிராமங்களில் இந்த நோய் பரவுவதிலிருந்து தடுக்க மருந்துகளை வாங்கி விநியோகித்திருக்கின்றனர். ஆனாலும் இவை போதியனவாக இல்லை போலும். இதனை நினைத்து மாயூரத்தில் இருந்த முன்சீப் வேதநாயகம் பிள்ளையவர்கள் தம்மாலான உதவிகளையும் செய்திருக்கின்றார்கள். அப்படியும் மருந்துகள் போதாத நிலையில்  ஆதினகர்த்தர் சுப்ரமணிய தேசிகருக்கு ஒரு செய்யுளை எழுதியிருக்கின்றார். அச்செய்யுளில் இந்த நோய் தீர மருந்து வாங்கி ஊர் ஊராகக் கொடுத்து மக்கள் துயர் தீர்க்க ஆதீனம் ஆவன செய்ய வேண்டும் எனச் சொல்லி செய்யுளை இயற்றியிருக்கின்றார். இந்தச் செய்யுளையும் உ.வே.சா தன் சரித்திரத்தில் குறிப்பிடுகின்றார்.

“இலக்கண மெய்க்கரை மாத்திரை யாமிவ் வளவுமின்றி

மலக்கண் விளைபிணி யாற்பலர் மாய்ந்தனர் மண்டுமிந்நோய்

விலக்க வருள்புரி மும்மல நோய்கெட வித்தகனா

நிலக்க ணுறைசுப் பிரமணி யானந்த நின்மலனே.”

பொருள்

[மும்மல நோய் கெடும்படி ஞானாசிரியனாக உலகத்தில் தங்குகின்ற சுப்பிரமணிய தேசிக, இலக்கணத்திற் சொல்லப்படும் எழுத்தாகிய மெய்க்கு அரை மாத்திரை கால அளவு. இப்போது அந்த அளவு கூடத் தம் மெய்களுக்கு இல்லாமல் விஷபேதியாகிய மலநோயால் பலர் இறந்தனர். இந் நோயை விலக்கத் திருவருள் புரிய வேண்டும்.]

நல்லுள்ளம் கொண்ட திரு.வேதநாயகம் பால் தீராத நட்பு கொண்டவர் ஆதீனகர்த்தர். ஆக இச்செய்யுளைக் கண்டதும் சும்மா இருப்பரா? உடனே திருமடத்தில் கட்டளை பிறப்பித்து ஏராளமான மருந்துகளை வாங்கச் செய்து ஒவ்வொரு கிராமந்தோறும் முனிசிப்களைக் கொண்டு இந்த மருந்துகளை விநியோகிக்கச் செய்திருக்கின்றார். மக்கள் சேவையே மகேசன் சேவை என்ற பண்பினைக் காட்டும் உள்ளமல்லவா இது?

சமூகச் சேவையும் பக்தி அனுஷ்டானங்களுடன் கலந்து பரிமளிக்கும் போது சமய நிறுவனங்களின் பணிகளுக்கு அதுமேலும் பலம் சேர்கின்றது என்பது என் எண்ணம். இறை சிந்தனை என்பதே தம்மைப் போல பிற உயிர்களையும் இறையருள் காக்க காலத்திற்கேற்ற வகையில் தகுந்த நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ளும் முயற்சியாக அமைய வேண்டும். சமய நிறுவனங்கள் பக்தி அனுஷ்டானங்களில் மட்டும் தம் நடவடிக்கைகளை முடக்கிக் கொண்டு மக்கள் நலனை கருதாது செயல்படும் நிலையில் மக்களிடமிருந்து வெகு தூரம் சென்று விடும் நிலை ஏற்படும். எனது அனுபவத்தில் நான் நேரில் சென்று பார்த்து வந்த அனுபவத்தில் குன்றக்குடி ஆதீனம், கோவிலூர் ஆதீனம், பேரூர் ஆதீனம், திருவாவடுதுறை ஆதீனம் ஆகிய இடங்களில் பொதுமக்கள் நலன் கருதி நடைபெறும் பல சமூக நிகழ்வுகளைப் பற்றி அறிந்து மகிழ்ந்தேன். 

அறியாமை என்னும் நோயைப் போக்க வல்ல மாமருந்து கல்வி! அந்தக் கல்வியை ஏழை எளியோரும் பெற இப்படிப்பட்ட ஆதீனங்கள் இலவசப் பள்ளி, கல்லூரிகள், பெண்கள் கல்லூரிகள், தொழிற்கல்வி என நடத்தி வருவது போற்றுதலுக்குறிய ஒன்றே. இப்படி நடந்து கொண்டிருக்கும் நல்ல பல செயற்பாடுகள் பற்றி எல்லாம் எத்தனை பேர் அறிந்து கொண்டிருக்கின்றோம் என்பதும் ஒரு கேள்வி. 

தொடரும்

சுபா

Robert Langdon is back..! - The apotheosis of Cosimo I. - 14

ஓவியப் பார்வை தொடர்கின்றது..

இன்பெர்னோவில் குறிப்பிடப்படும் மேலும் ஒரு ஓவியம் வாஸாரி உருவாக்கிய  The apotheosis of Cosimo I.

இந்த ஓவியம் இருப்பது எழில் மிகு ப்ளோரன்ஸ் நகரின் பாலாஸியோ வெச்சியோவில். மேலே காணப்படும் படத்தில் வட்டவடிவிலான பகுதிக்குள் இருப்பதே அந்த ஓவியம். டான் ப்ரவுன், வாஸாரியின் மிக நுணுக்கமான விலைமதிப்பற்ற ஒரு படைப்பு என இன்பெர்னோவில் 45ம் அத்தியாயத்தில் இந்த ஓவியத்தைப் பற்றி குறிப்பிடுகின்றார்.

பாலாஸியோ வெச்சியோவில் வாஸாரியின் மேலும் பல படைப்புக்களும் இருக்கின்றன. இந்த ஓவியத்தை விட என்னைக் கவர்ந்த மேலும் பல அங்கே மண்டபம் முழுக்க சுவர்களில், மேல் கூரைப் பகுதிகளில் என அதிகமாகவே இருக்கின்றன. உண்மையைச் சொல்லப்போனால் நான் நேரிலே பார்த்த போது இதன் முக்கியத்துவம் அறியாமல் ஏனைய ஓவியங்களிலும் ஒன்று என்ற நிலையிலேயே கவனித்தேன். கண்களைச் சட்டெனக் கவராத இந்த ஓவியம் வரலாற்று சிறப்பு வாய்ந்த ஒன்றாக இருக்கின்றது என்பதை டான் ப்ரவுன் குறிப்பிடுவதிலிருந்து அறிந்து கொள்ள முடிகின்றது. 

1565ம் ஆண்டு வாஸாரியால் உருவாக்கப்பட்ட ஓவியம் இது. 

ஓவியத்தின் மையப்பகுதியே முக்கியமான பகுதி. ப்ளோரன்ஸ் நகரின் பிரபு, முதலாம் ஓஸிமோ ஒரு தேவைதையினால் மலர் க்ரீடம் சூட்டப்படுவது போல இந்த ஓவியம் உள்ளது. இந்த மாளிகையில் உள்ள தனது படைப்புக்களின் வழி முதலாம் கொஸிமோ ப்ளோரன்ஸ் நகரின் மிகப் பெரிய அறிவாளிகளும் படைப்பாளிகளும் கட்டடக் கலைஞர்களும் சூழ்ந்திருக்கும் காட்சினை தனது ஓவியத்தில் காட்டுகின்றார். பாலாஸியோ வெச்சியோவின் ஓவியங்களை வடிவமைப்பதில் தனது இறுதி நாள் வரை முழு பங்காற்றியவர் வஸாரி என்பது மிக முக்கியமான விஷயம்.

சுபா. 

என் சரித்திரம் - உ.வே.சா வுடன் ஒரு உலா - 60

கடவுள் அன்பு என்ற ஒரு குணத்தை மக்களுடைய மனக்குகையில் வைத்திருக்கின்றார்.  அப்பெருந்தனம் இல்லாவிட்டால் உலகம் நரகத்துக்குச் சமமாகிவிடும். - உ.வே.சா (அத்தியாயம் 61)

பிள்ளையவர்களைக் காண அம்பருக்கு வந்த போது காரையில் தாம் நிகழ்த்திக் கொண்டிருந்த திருவிளையாடற் புராண பிரசங்கம் முடிவுறாத நிலையிலேயே அங்கிருந்தோரிடம் ஒரு வித அவசர உணர்வோடு விடைபெற்று வந்திருந்தார் உ.வே.சா. பிள்ளையவர்களைப் பார்த்து அவரோடு சில நாட்கள் இருந்ததில் அவர் மனதில் இருந்த பிரிவின் ஏக்கம் தீர்ந்து தடைபட்டுப் போன கல்வி தொடர்ந்ததினால் ஏற்பட்ட மன மகிழ்ச்சியும் சேர்ந்திருந்தது. அதோடு அம்பரில் பிள்ளையவர்களைப் பாராட்டி ஆதரித்து வந்த வேலுப்பிள்ளையின் தம்பியார் குழந்தைவேலு பிள்ளைக்கு மீனாட்சி சுந்தரம் பிள்ளையவர்கள் இயற்றிய  சேக்கிழார் பிள்ளைத் தமிழும், திருவிடைமருதூர் உலாவும் பாடம் சொல்லிக் கொண்டு காலம் செலுத்தி வந்ததும் தமிழ்க்கல்வியோடு நாட்களைச் செலவிட  வாய்ப்பாக அமைந்ததால் அம்பரில் அவரது நாட்கள் மகிழ்ச்சியாக அமைந்ததை உணர முடிகின்றது.

பின்னர் காரைக்குத் திரும்பச் சென்று முற்றுப் பெறாத நிலையிலிருந்த புராணப் பிரசங்கத்தைப் பூர்த்தி செய்து விட்டு  வருவதாகக் கேட்க, ஆசிரியருக்கு விடைபெற மனமில்லாத நிலை.  ஆனாலும் உ.வே.சாவின் கையில் ஒரு ரூபாய் பணத்தை வழிச் செலவுக்கு வைத்துக் கொள்ளச் சொல்லி கொடுத்து வழியனுப்பி வைத்தாராம். அதுமட்டுமல்ல. உ.வே.சாவை காரையில் பராமரித்து வந்த கிருஷ்ணசாமி ரெட்டியாரைப் புகழ்ந்து அவருக்கு ஒரு செய்யுளும் எழுதி கொடுத்ததோடு 'சாமிநாதையரைக் கொண்டு புராணத்தை விரைவில் நிறைவேற்றித் தாமதிக்காமல் அனுப்பி விடுக' எனக் குறிப்பும் எழுதி கொடுத்தனுப்புகின்றார்.

இந்தக் காலகட்டத்தில் உ.வே.சா வின் குடும்ப பொருளாதார நிலை சற்றே பிரச்சனை சூழ இருந்தது என்பதை அவர் குறிப்புக்களாலேயே அறிகின்றோம். காரையில் இறுதி நாள் புராணப் பிரசங்கம் எல்லோரும் பாராட்டும் வண்ணம் நிகழ்வுறுகின்றது. புராணப் பாடங்கள் சில நாட்கள்  நலமே தொடர, புராணம் பூர்த்தி பெறும் நாளும் நெருங்கியது. இந்த நாளை விமரிசையாக ஏற்பாடு செய்திருந்தார் ரெட்டியார். புராணப் பிரசங்க இறுதி நாளில் அனைவரும் மனம் நிறைந்து போற்றிப் பாராட்டும் வண்ணம் உ.வே.சாவின் பிரசங்கம் அமைந்திருந்தது. வந்திருந்த கனவான்களும் தமிழ் பெரியோர்களும் ஆடைகளும், சன்மானமும் கொடுத்து உ.வே.சாவைக் கௌரவித்திருக்கின்றனர்.  மொத்தம் 200 ரூபாய் வரை கிடைத்தது என்றும் அதில் தம் செலவுகளுக்காக வாங்கியிருந்த கடன் போக நெடுநாட்கள் தீராமல் இருந்த நமது திருமணக் கடன் 150 ரூபாயையும் தீர்க்க முடிந்திருக்கின்றது என்றும் மேலும் குறிப்பிடுகின்றார்.

காரையில் உ.வே.சா நிகழ்த்திய திருவிளையாடற் புராண பிரசங்கம் பாடம் கேட்டோரை மகிழ்வித்தது போலவே உ.வே.சா அவர்களின் பொருளாதாரச் சுமையையும் குறைத்து அவர் தம் குடும்பத்தார் மனக்குறையையும் நீக்கியது.

உ.வே.சா வின் குறிப்புக்களின் வழி அவரது காலகட்டத்தில் பொருளாதார பலம் படைத்த செல்வந்தர்களில் பலர் தமிழ் வளர்க்கும் புரவலர்களாகவும் இருந்து செயல்பட்டு வந்திருக்கின்றனர் என்பதை நன்கு அறிகின்றோம். பொருள் படைத்தோர் கல்வி கற்ற புலவர்களைப் போற்றி பாதுகாத்து அவர்களை அரவணைத்தமையினால்தாம் தமிழ் கல்விச் செல்வம் மேலும் தழைத்து வளர்ந்தது. செல்வந்தர்கள் மட்டுமன்றி சைவ ஆதீனங்களின் செயல்பாடுகளும் தெய்வத் தமிழ் திறமுடன் செழித்து வளர மிகச் சிரத்தையுடன் சேவையாற்றியிருக்கின்றன. இந்த நூலில் இடம்பெறும் குறிப்புக்களை ஆதாரமாக கொண்டு நோக்கும் போது திருவாவடுதுறை ஆதீன கர்த்தர் சுப்பிரமணிய தேசிகர் மடத்தில் மாணாக்கர்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்திருப்பதில் தமக்கு அதிக சந்தோஷமாக இருக்கின்றது எனக் குறிப்பிடுவதிலிருந்து இதனை அறிய முடிகின்றது.

மாணக்கர்கள் அதிகரித்து விட்டனரே. அவர்களுக்கான தங்கும் வசதி, உணவுச் செலவுகளுக்கு என்ன செய்வது எனத் தயங்காமல் கல்வி கற்றலில் ஈடுபாடுடையோரை அரவணைத்து தமிழ்க்கல்வி வழங்கிய காலமது என்பதைக் காண்கின்றோம்.

தொடரும்..

என் சரித்திரம் - உ.வே.சா வுடன் ஒரு உலா - 59

சில மாதங்கள் சூரிய மூலையில் இருந்து பிரசங்கங்களையும் பாடங்களையும் நடத்திக் கொண்டிருந்தார் உ.வே.சா. அங்கிருக்கும் போது தனது நிலையை விவரித்து ஆசிரியருக்கு கடிதம் எழுதுகின்றார். பின்னர் சூரிய மூலையில் ஓரளவு பணிகள் முடிந்து பொருளும் கிடைத்து அப்போதைய கடன் சுமையையும் அடைத்து விட்டு செங்கணம் புறப்படுவதற்கு முன்னரும் ஆசிரியருக்கு மீண்டும் தன் நிலையை விவரித்துக் கடிதம் எழுதுகின்றார். அவர் மனம் முழுக்க அப்போது ஆசிரியர் என்ன பாடம் நடத்திக் கொண்டிருப்பார்? என்ன நூலை இயற்றிக் கொண்டிருப்பார்? நாம் இங்கே என்ன செய்து கொண்டிருக்கின்றோம் என்ற தவிப்பு கலந்த நிலை.

தாம் கல்வி மேல் ஆசை இழந்து பொருள் நாட்டம் கொண்டு சென்று விட்டோமோ என ஆசிரியர் நினைத்து விடுவாரோ என்ற சஞ்சலமும் அவர் மனதில் வந்து அமர்ந்து கொண்டது. அதுவரை ஆசிரியருக்கு இவர் எழுதிய கடிதங்களுக்கு ஆசிரியரிடமிருந்து பதிலேதும் வரவும் இல்லை. தன் மேல் ஆசிரியருக்கு அன்பு குறைந்திருக்குமோ? இனி தாம் அவரிடம் பாடல் கேட்கவே செல்லமாட்டோம் என ஆசிரியர் நின்னைத்து விட்டாரோ?  என்ற அச்சமும் மனதில் வியாபித்திருந்தது. ஆரம்ப காலத்தில் தாம் மாணவராகச் சேர தன் தந்தையுடன் சென்ற சமயத்தில் .. 'பலரும் வந்து சேர்கின்றார்கள். ஆனால் இறுதி வரை இருப்பதில்லை' என மன வறுத்ததோடு கூறிய ஆசிரியரின் சொற்களும் காதில் வந்து ஒலித்து அவரை இம்சை செய்து கொண்டிருந்தன.

நம் மனம் தான் விசித்திரமான ஒன்றாயிற்றே. பல நேரங்களில் நம் மனமே நமக்கு எதிரியாகிப் போய்விடுவதுண்டு. ஆறுதல் கூற வேண்டிய நம் மனம் அச்சத்தால் நடுங்கி சந்தேகத்தால் குழம்பி வாடி நம்மை நிலை குலைய செய்து விடும் தன்மை படைத்தது. பயம் வந்தால் சிறிய விஷயம் கூட் பூதாகாரமாகி நம் கண்களுக்கும் மனதிற்கும் அவ்விஷயம் காட்சியளிக்கும். இப்படி இருக்குமோ .. அப்படி இருக்குமோ என சந்தேகமும் சஞ்சலமும் வந்து நம்மை ஆட்டிப் படைக்கும். உண்மை நிலையை உணரும் வரை தவித்து தத்தளித்துப் போகும் மனதை ஆற்றுப் படுத்த யாரால் முடியும் ?

தன் மனதின் ஓட்டத்தை இப்படி வடிக்கின்றார் தன் சரிதத்தில்.

என்ன இருந்து என்ன! ஆசிரியர் அன்பு இல்லாத இடம் சொர்க்கலோகமாக இருந்தால்தான் என்ன? ஆசிரியர் பிரிவாகிய வெப்பம் அந்த இடத்தைப் பாலைவனமாக்கி விட்டது. நூற்றுக்கணக்கானவர்கள் அன்பு, வைத்துப் பழகினாலும் அந்த ஒருவர் இல்லாத குறையே பெரிதாக இருந்தது. எல்லோருக்கும் முன்னே உயர்ந்த ஸ்தானத்தில் இருந்து பிரசங்கம் செய்த போதிலும் என் ஆசிரியருக்குப் பின்னே ஏடும் எழுத்தாணியுமாக நின்று அவர் ஏவல் கேட்டு ஒழுகுவதில் இருந்த இன்பத்தைக் காட்டிலும் அது பெரிதாகத் தோற்றவில்லை.

இந்த எண்ணம் வந்துவிட்ட பிறகு செங்கணத்தில் இருக்க முடியாத நிலை உ.வே.சாவிற்கு. தன் தந்தையிடம் தன் மன நிலையைக் கூறினால் அதற்கு ஏற்ற வகை பதிலோ  தந்தையிடமிருந்து கிடைக்கவில்லை. ஆனாலும் தன் முடிவில் மாற்றம் செய்யாமல் ஆசிரியரைக் காணப் புறப்படுகின்றார் உ.வே.சா. அவரது அப்போதைய நிலையை விவரிக்கும் பகுதி அச்சமயத்தில் அவரது தவிப்பை வாசிப்போர் நன்கு உணரும் வகை செய்கின்றது.

என்றைக்குப் புறப்பட்டேன், எப்படி நடந்தேன் முதலியவைகளில் எதுவும் ஞாபகத்தில் இல்லை. ஆவேசம் வந்தவனைப் போல காரையில் புறப்பட்டவன் திருவாவடுதுறைக்குச் சென்று நின்றேன். திருவாவடுதுறை எல்லையை மிதித்தபோது தான் என் இயல்பான உணர்வு எனக்கு வந்தது.

இவரை 10 மாதங்கள் காணாதிருந்த திருவாவடுதுறை மடத்து அன்பர்களும் தம்பிரான்களும் இவரது உடல் நலத்தை விசாரிக்கின்றனர். இவருக்கோ பதில் சொல்ல மனமில்லை. ஆசிரியர் எங்கே எங்கே என்றே மனமும் கண்களும் கால்களும் ஓட தேடுகின்றார். மீனாட்சி சுந்தரம் பிள்ளையவர்கள் ஒரு வாரத்திற்கு முன்னர் தான் திரு அம்பர் புராணம் இயற்ற அத்தலத்திற்குச் சென்றார் என்ற செய்தி கிட்டுகின்றது. இது என்ன சோதனை என சற்றே மனம் சோர்கின்றார். ஆனால் தளரவில்லை. அங்கேயிருந்து அம்பரை நோக்கி புறப்பட்டு விடுகின்றார்.

அம்பர் திருவாவடுதுறைக்கு அருகிலேயே இருக்கும் ஒரு ஊர் என்றே நினைக்கின்றேன். காலையில் புறப்பட்டு மதியமே வந்து சேர்ந்து விடுகின்றார். பிள்ளையவரகளை வரவழைத்து ஆதரித்து அம்பர் புராணம் இயற்ற ஆதரித்த செல்வந்தர் வேலுப்பிள்ளை அவர்களைத் தற்செயலாக வழியில் சந்திக்க, பிள்ளையவர்கள் இருக்கும் இடம் பற்றி தெரிய வருகின்றது. சொர்க்கபுர மண்டபத்தில் பிள்ளை இருக்கின்றார் என தெரிந்ததும் அங்கே செல்கின்றார. அது வரை உணவும் உண்ணவில்லை. ஆசிரியரைப் பார்த்த பின்னர் எல்லாம் ஆகட்டும் என்ற எண்ணம். வேலுப்பிள்ளை ஆகாரத்திற்கு ஏற்பாடு செய்யச் சொல்ல அதில் ஆர்வம் காட்டாது தூங்கிக் கொண்டிருக்கும் ஆசிரியர் அருகில் செல்கின்றார் உ.வே.சா.

இப்போது நடக்கும் உரையாடல் ஒரு அன்பின் பிரதிபலிப்பு. இதனை உ.வே.சாவின் எழுத்துக்களாலேயே வாசிப்பதே அவர்கள் இருவரின் மனதின் ஓட்டத்தையும் அன்பின் ஆழத்தையும் வாசிப்போர் புரிந்து கொள்ள உதவும் என்பதால் அப்பகுதி இதோ.


அவருடைய குளிர்ந்த அன்புப் பார்வை என் மேல் விழுந்தது.

“சாமிநாதையரா?”

“ஆம்.”

அப்பால் சில நிமிஷங்கள் இருவரும் ஒன்றும் பேசவில்லை; பேச முடியவில்லை. கண்கள் பேசிக் கொண்டன. என் கண்களில் நீர்த்துளிகள் மிதந்து பார்வையை மறைத்தன.

“சௌக்கியமா?” என்று ஆசிரியர் கேட்டார்.

“சௌக்கியம்” என்றேன். நான் ஒரு குற்றவாளியைப் போலத் தீனமான குரலில் பதில் சொன்னேன்.

“போய் அதிக நாள் இருந்து விட்டீரே!” என்று ஆசிரியர் சொன்னார்.

அதற்கு நான் என்ன பதில் சொல்வேன்! குடும்பக் கஷ்டத்தால் அவ்வாறு செய்ய நேர்ந்ததென்றும், ஒவ்வொரு நாளும் அவரை நினைந்து நினைந்து வருந்தினேனென்றும் சொன்னேன்.

“இவர் இன்னும் சாப்பிடவில்லை” என்று காரியஸ்தர் இடையே தெரிவித்தார். நான் சாப்பிடவில்லையென்பது அப்போதுதான் எனக்கு ஞாபகம் வந்தது.

“சாப்பிடவில்லையா! முன்பே சொல்லக் கூடாதா? முதலிலே போய்ச் சாப்பிட்டு வாரும்” என்று ஆசிரியர் கட்டளையிட்டார். போய் விரைவில் போஜனத்தை முடித்துக் கொண்டு வந்தேன்.

பிறகு இருவரும் பேசிக் கொண்டே இருந்தோம். பத்து மாதங்களாக அடக்கி வைத்திருந்த அன்பு கரை புரண்டு பொங்கி வழிந்தது. என் உள்ளத்தே இருந்த பசி ஒருவாறு அடங்கியது. ஆசிரியர் கடன் தொல்லையிலிருந்து நீங்கவில்லை என்று நான் தெரிந்து கொண்டேன். அம்பர்ப் புராணம் அரங்கேற்ற வந்ததற்கு அங்கே பொருளுதவி பெறலாமென்ற எண்ணமே காரணம் என்று ஊகித்து உணர்ந்தேன்.

உறவுகளுக்கிடையே தான் ஆழ்ந்த அன்பைப் பகிர்ந்து கொள்ளவும் பரிமாறிக் கொள்ளவும் முடியும் என்ற நிலை கடந்து, கருத்து ஒருமித்து மனம் லயித்துப் போன  ஜீவன்களுக்கிடையே நடக்கும் அன்பின் சம்பாஷணையாகவே இப்பகுதி என் மனதின் உணர்வுகளுக்குத் தென்படுகின்றது.

தொடரும்

சுபா
குறிப்பு : அத்தியாயம் 60 லிருந்து குறிப்புக்கள் இப்பதிவில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன.

Robert Langdon is back..! - Battle of Marciano 13

இன்று இன்ஃபெர்னோவில் குறிப்பிடப்படும் மேலும் ஒரு ஓவியத்தைப் பற்றி விவரிக்கலாம் என நினைக்கின்றேன்.

Battle of Marciano

ப்ளோரன்ஸில் பாலாஸியோ வெச்சியோவில் உள்ள The Hall of Five Hundred  பகுதிக்குள்ளே ஒளிந்து கொண்டே தடையங்களைத் தேடிக் கொண்டிருக்கும் ரோபெர்ட், சியென்னா இருவரும் இந்த ஓவியத்தைப் பார்ப்பது போல ஒரு பகுதி அமைத்து இந்த மார்சியானோ போர் பற்றிய தகவல்களை இணைத்திருக்கின்றார் ப்ரவுன்.

ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதியில் இருக்கும் அனைத்து ஓவியங்களுமே வஸாரியினுடையது. அதில் தனித்துவம் வாய்ந்த ஒன்றாக குறிப்பிட்டு தான் தேடிக் கொண்டு வந்த தகவல் ஒரு குறிப்பிட்ட ஓவியத்தில் இருப்பதாகச் சொல்லி சியன்னாவிடம் இந்த ஓவியத்தைக் காட்டுகின்றார். 35வது அத்தியாயத்தில் இது தொடர்பாக வாசிக்கலாம்.

courtesy: http://en.wikipedia.org/wiki/File:Scannagallo_Vasari.jpg

இத்தாலியின் டஸ்கனியில் 1554ல் நடைபெற்ற ஒரு போர்.  இப்போரில் சியென்னா அரசு ப்ளோரன்ஸ் அரசிடம் தோற்றது. இப்போரின் முடிவாக சியன்னா டஸ்கனியின் ஒரு பகுதியாகவே ஆனது. இன்று வரை அது தொடர்கின்றது.

கோஸிமோ மெடிஸி அப்போதைய பேரரசர் 5ம் சார்ல்ஸின் உதவியை நாடி இந்தப் போரில் ப்ளோரன்ஸ் அரசுக்குச் சாதகமாக உதவச் செய்து சியென்னாவை போரில் முறியடித்தார்.

இந்த ஓவியத்தில் குறிப்பாக ரோபெர்ட் தேடிக்கண்டுபிடிப்பது அந்த ஓவியத்தின் மேல் எழுதப்பட்டிருக்கும் லத்தின் எழுத்துக்கள் - Cerca Trova  என்பதே அது.

சியென்னா போர் வீரர்களின் கொடி பச்சை நிறமானது. அதில் இந்த லத்தீன் சொற்கள் பொறிக்கப்பட்டிருக்கும் வகையில் வஸாரி ஓவியத்தை உருவாக்கியிருக்கின்றார். Cerca Trova  என்ற சொல் டாண்டேயின் டிவைன் கோமிடியில் வருகின்ற ஒரு பயன்பாடு. இது மிஅக் நுணுக்கமாக சிறிய எழுத்தில் பொறிக்கப்பட்டிருக்கின்றது இவ்வோவியத்தில்.

சியென்னா படைகள்  தமது சுதந்திரத்திற்காகப் போராடுவதை வெளிப்படுத்தும் வண்ணமாக இது அமைக்கப்பட்டிருக்கின்றது. ஆனால் போரிலோ நடந்தது வேறு. சுதந்திரத்தைத் தேடுவதாகக் கொடியேந்தி போறிட்ட சியென்னா வீரர்கள் போரிலே தோல்வியைத் தழுவினர்.

கோஸிமோ மெடிஸி, தனது வெற்றியை வெளிப்படுத்தும் வகையில் வஸாரியைக் கொண்டு இந்த ஓவியத்தை உருவாக்கும் பணியை அளித்தார். அதில் தோற்றுப்போன சியென்னா படைகள் சுதந்திரம் வேண்டும் என ஏந்திய கொடிகளோடு உலவுவதைப் போல செய்வித்து அதனை கேலிக்குறியதாக ஆக்கும் வகையிலான நோக்கத்திலேயே செய்வித்தார்.

டான் ப்ரவுன் Cerca Trova வை நூலில் பயன்படுத்தியிருக்கும் வகை சுவாரஸியமானது. தோற்றுப்போனால் இறப்புதான் முடிவு. கதாநாயகன் ரோபெர்ட்டிற்கு இது தான் தோர்றுப்போனால் நடக்கும் என்னும் விஷயத்தை மறைமுகமாகச் சொல்லும் ஒரு சித்திரமாகவே இது நாவலில் காட்டப்பட்டிருக்கின்றது.

ஓவியப் பார்வை தொடரும்..

சுபா